Historische roman vanuit meerdere perspectieven

Marie Lamballe is een nieuwe naam in de wereld van feelgoodromans. Maar is dat wel helemaal waar? De naam mag dan nieuw zijn, de schrijfster die achter het pseudoniem van Lamballe zit, de Duitse bestsellerauteur Hilke Sellnick, is dat zeker niet. Onder zes verschillende namen verschijnen er van haar boeken vooral om marketing technische redenen.

Hilde’s droom is een dik boek, dat toch vlot leest. En hoewel het Hilde’s droom heet en zij een grote rol speelt, draait het niet alleen om haar. Constant wisselen de hoofdstukken tussen de verschillende personages en dat zijn er veel. Zoals genoemd Hilde, dochter van Heinz in Else Koch die café Engel in Wiesbaden uitbaten. Daarnaast zijn er hoofdstukken van Heinz wanneer die aan het eind van de oorlog nog wordt opgeroepen voor dienstplicht en in Frankrijk krijgsgevangene wordt. Jean-Jacques, de fransman die als dwangarbeider vanuit het bezette Frankrijk naar Duitsland wordt gestuurd om te werken en uiteindelijk in café Engel wordt geplaatst, tot hij vlucht. Luisa Koch, een onbekende nicht die uit Oost Duitsland moest vluchten voor de oprukkende Russen en tot slot Julia Wehmhöner, een Joodse naaister die zit ondergedoken in café Engel.

Het is veel, te veel en de losse verhaallijnen lijken weinig onderling verband te hebben, waardoor het een hap-snap verhaal wordt. Toch blijft het wel boeien, als lezer wil je steeds verder lezen om te weten hoe het met de personages gaat. Hoewel er geen spannende verhaallijn in te ontdekken is, is juist het meekijken in de ‘gewone’ levens van deze mensen in de laatste weken van de oorlog en de eerste maanden er na wel interessant, vooral omdat het is geschreven vanuit het Duitse oogpunt.

Wat wel jammer is, is dat de personages vrij oppervlakkig blijven. Ze maken geen grote ontwikkeling door. Ze zijn erg zwart/wit beschreven, goed of slecht. Dan is het helemaal vreemd als er ineens toch een ommezwaai wordt gemaakt in een gedachtepatroon, zonder duidelijke onderbouwing. Hilde heeft een hekel aan haar nieuwe nichtje, tot haar onrecht wordt aangedaan. Vader Heinz is maanden van huis geweest, een eenmaal terug verwacht hij weer dat alles gaat zoals daarvoor en dat hij de beslissingen zal nemen. Irritant zoals de vrouwen naar hem luisteren, maar ook dat lost zich verbazend snel op. Ook het echt slechte echtpaar Storbeck kan hun gang zonder dat er wordt ingegrepen. Het zijn de wat minder sterke kanten van het boek.

Het leven in die periode, van gewone burgers die werden getroffen door de oorlog, geeft een andere kijk op de oorlog. De Duitsers stonden weliswaar aan de verkeerde kant, maar leefden hun eigen leven met vrienden familie en genoten van het theater en zijn medewerkers aan de overkant van de straat. Ook zij hadden te lijden onder een verkeerd regime, de bombardementen aan het einde van de oorlog en moesten roeien met de riemen die ze hadden en de tekorten van zo’n beetje alles, zeker in de jaren na de oorlog onder Amerikaanse bezetting.

Hilde’s droom is door de opbouw eens een ander soort historische feelgoodroman. Geen strakke verhaallijn, maar diverse perspectieven die uiteindelijk samenkomen en afsluiten met een happy end. Er staan nog genoeg verhaallijnen open, die een vervolg zullen krijgen in deel 2: Hilde’s beproeving.