Hoe goed ken jij je collega's?

Je collega’s zie je elke dag, maar hoe goed ken je ze eigenlijk? Wanneer ik naar mijn eigen situatie kijk, ken ik mijn collega's maar oppervlakkig. Het heeft er natuurlijk ook wel mee te maken dat ik nog maar een jaar bij mijn huidige werkgever aan de slag ben. Ik vond het dus best een origineel idee voor een boek.

Het eerste personage dat je leert kennen is Anne. Omdat zij niet op de flaptekst staat, weet je niet wat haar rol in het geheel is en wie van de andere personages zij ooit gekend heeft. In het begin vond ik de hoofdstukken over Anne daarom minder interessant en wilde ik vooral over de groep collega's lezen.

Wanneer Rachel als nieuwe baas begint, slaat de sfeer meteen om op kantoor. Iedereen wordt tegen elkaar opgezet. Omdat elk lid van het team zijn eigen redenen heeft om zeker niet ontslagen te mogen worden, komt niemand op voor het team. Ook wanneer de groep op verplichte teambuilding vertrekt, durft niemand te weigeren.

Bizar vond ik het feit dat Chloe niet genoemd werd op de flaptekst. Zij werkte er wel nog niet zo lang, maar maakte toch evenwaardig deel uit van het verhaal.

Het grote thema in dit boek is traumaverwerking en wat een verschrikkelijke gebeurtenis met iemand kan doen wanneer het verwerken ervan nooit werd aangepakt. De 2 verhaallijnen worden door dit thema op een verrassende manier met elkaar verbonden.

Het verhaal kon me zeker boeien maar ik miste toch wat meer tempo en plotwendingen. Je wordt eerst wat op het verkeerde been gezet maar nadien komt de dader niet als een verrassing.