Victoriaanse detective

Kirsty Ferry is ook in Het geheim van Rose een gepassioneerde vertelster. Het heden is onherroepelijk met het verleden van 1886 verbonden in dit verhaal. Het wordt meteen duidelijk dat de auteur het thema reïncarnatie heeft toegepast, en daarbij heeft ze een paranormaal tintje toegevoegd. Daarnaast is historie en romantiek niet weg te denken. Haar boeken blijven op deze manier bijzonder fascinerend. De lezer wordt dan ook zonder pardon geprikkeld om ook dit geheim te willen ontrafelen. De verhaallijn heeft de nodige charme, maar ook een bepaalde eigenzinnigheid. Lezers zullen wel op moeten blijven letten, vanwege de tijdverspringingen. Ondanks dat de lezer snel door heeft dat er reïncarnatie in de verhaallijn verweven zit, zegt de schrijfster dit niet letterlijk. Merendeel laat ze dus de dingen feilloos zien, en dat maakt de balans tussen show en tell subliem, op sommige punten misschien net iets teveel. Daarnaast maakt de schrijfster gebruik van slimme symboliek.
Het plot heeft iets weg van een Victoriaanse detective, die in het heden pas wordt opgelost. Een echte crime passionel, zo de lezer wil. Er is sprake van enkele voortekenen en daardoor kan de lezer raden in welke richting het gaat, en daardoor is dit boek misschien niet een hoogstandje. De personages zijn stuk voor stuk opvallende karakters, soms opvliegend, vurig, en opvallend gepassioneerd wanneer het om de toekomst van Pencradoc gaat. Het is een heerlijk historisch verhaal, waarin een snufje mystiek en paranormale spanning centraal staat. Drie-en-een-halve ster.