Positieve spanning

Moeiteloos weet Ellis van Zijll haar lezers te boeien met Het ibishof. De auteur blijkt een gepassioneerd vertelster te zijn. Het boek vertelt het verhaal van de zussen Yanara en Asenath. Aan hen verschijnt een boodschapper van zonnegod Ra, het teken dat ze zijn uitverkoren aan het Hof der Goden te komen studeren. De verhaallijn heeft hierdoor een typerende sfeer van het oude Egypte gekregen, welke de lezer moeiteloos zal kunnen proeven. Het is zeer zeker heel fascinerend, ook al zit er tegelijkertijd ook een behoorlijke scheut verbeelding in. Het verhaal is dus niet per se om er iets leerzaams uit te ontdekken, het is meer om een bepaalde interesse aan te laten wakkeren.
Lezers kunnen zich makkelijk identificeren met de personages. Vooral jonge lezers zullen graag willen weten wie Yanara en Asenath echt zijn. Emotie en gevoelens zijn zorgvuldig uitgewerkt, en komen op het juiste moment.
Het smaakt in het begin meer als een magische fantasy met een snufje Egyptische geschiedenis en een korreltje lichte religie. Uiteindelijk ontwikkelt het YA-genre zich alsnog gestaag. Hierin is het thema onzekerheid glansrijk uit de verf gekomen. Er wordt ook gewerkt naar zelfacceptatie en erkenning.
Bijna ongemerkt heeft Van Zijll subtiele hints door het hele boek toegepast. Ze werkt dus eigenlijk in een vroeg stadium naar het einde toe. Is er wat er tussen Toth en Yanara speelt, een mooie afleiding voor het daadwerkelijke einde van het boek? Wat heeft de schrijfster echt nog in petto voor haar personages? De schrijfster houdt haar lezers in positieve spanning. Lezers willen niets liever dan het eerdere werk van Van Zijll oppakken, na het lezen van dit boek. Een absolute blijver in het genre.