Buitengewoon geniaal plot

Lezers worden door Yvonne Franssen meteen het verhaal van Oscar ingezogen. De auteur houdt er weer een heel rijk scala aan personages op na, elk met een eigen draai en invalshoek binnen de verhaallijn.
Hoewel het ongeluk in de proloog in 1997 afspeelt, gaat de tijd snel over naar het heden, naar 2020, waar Oscar, de zoon van Ilse wordt ontvoerd. Lezers worden wel gedwongen op te blijven letten, omdat er tussendoor ook weer een tijdsprong naar 2010 en 2011 plaatsvindt. Dit gebeurt ook met alle drie de verschillende perspectieven. Het zorgt voor een sterke en boeiende diepgang. In het verhaal draait het dan ook om verbondenheid en herkenning tussen de personages. Franssen heeft een heel geloofwaardig beeld beschreven van de symptomen binnen psychoses. Een krachtige symboliek kon hierbij ook niet uitblijven. Heeft Theo de moeder van zijn zoon wel echt vermoord? De ontvoering blijft hier ook een belangrijke gebeurtenis bij. Het is ronduit knap dat de schrijfster psychologische verbanden heeft weten te leggen tussen haar karakters. Hoewel er een grote kans is dat het vermoeden van hoe het in elkaar steekt, ook nog eens in alle opzichten gegrond blijkt te zijn, is het plot zoals we altijd van Yvonne Franssen gewend zijn, buitengewoon geniaal. Toch moet het boek het echt hebben van het psychologische aspect, de erkenning van wat psychoses kunnen aanrichten, en de herkenning van een vertekende moeder- dochter relatie. Het is hoe dan ook weer een bloedspannende thriller.