Excentriek in alle facetten

Het boek kunnen we net als de titel in twee helften onderverdelen en dat ze beide duister zijn, is nog zacht uitgedrukt.
Een doodgewone familie, of zo lijkt het toch. Vader, moeder en 3 dochters waarbij afwisselend elk van hen aan het woord komt en hun verhaal doet. Wat me het eerste opviel was de manier waarop alles wordt verteld. Heel open, cru, met het hart op de tong en onverbloemd. Hilarische toestanden die me af en toe deden grinniken want alhoewel het echt wel brutaal en ongegeneerd op tafel wordt gesmeten, zijn er wel veel maatschappelijke issues die in het dagelijkse leven frequent voorkomen. Zowel vader Fred, maar ook de moeder zijn niet echt een toonbeeld van deugdzaamheid. Ook de dochters hebben hun onhebbelijkheden en het wordt er niet beter op. Dochter Annet is dan meer een buitenbeentje in de familie, loopt iets meer binnen de lijnen maar heeft dan weer andere capaciteiten waardoor vreemde heerschappen en ongure types worden aangetrokken.

“De worst op pootjes, zoals Fred hem noemde, was de bruine teckel van de buren, genaamd Harry. Je moest wel heel veel gesnoven hebben om je hond Harry te noemen, maar ja, van een buurman die het stiekem met je vrouw deed, kon je alles verwachten. Hij had een pesthekel aan dat beest en lag dubbel van het lachen als hij de buurvrouw met dat gedrocht langs zag komen.”

De auteur weet het wel mooi in te kleden en de schrijfstijl is heel toegankelijk, filmisch soms gruwelijk en met veel humor en sarcasme. De dagelijkse beslommeringen en handelingen (zacht uitgedrukt) zijn niet echt voor tere zieltjes want niets wordt aan het toeval overgelaten maar onverbiddelijk op je bord gepresenteerd.

In de tweede helft komen andere personages hun intrede doen. De verbanden tussen alle gebeurtenissen en personages blijven nog vaag maar daar komt later wel verandering in. De verhaallijn is heel bizar, net als alle elementen en vreemde verschijningen die komen opdraven. Toch blijf je als lezer geboeid en nieuwsgierig waar dit allemaal naar toe zal leiden.

Hoewel fantasy en horror minder mijn ding zijn, vond ik het een boeiend geheel doordat deze 2 factoren niet overheersen in het hele gebeuren. Het blijft een harde thriller met horrorachtige en gruwelijke fragmenten en een bovennatuurlijk tintje als bonus.
Hoewel niet alles helemaal helder wordt en je als lezer met een paar vragen blijft zitten, vond ik het wel een goed afsluitend einde. En zoals de auteur het in zijn nawoord zo mooi weet over te brengen: de lezer mag er zelf nog verder over fantaseren. Ergens wel logisch want wat er zich allemaal buiten onze leefwereld afspeelt, daar hebben we ook nog niet overal een antwoord op.
Een atypisch verhaal met een speciale opbouw en verloop, best grof en gruwelijk (je bent gewaarschuwd) maar toch meeslepend en origineel gebracht.