Agatha Christie in een modern jasje!

De Mitford moorden was Jessica Fellows debuut toch was ze niet aan haar proefstuk toe. Ze schreef boeken over de televisieserie Downton Abbey, een serie die geschreven werd door haar oom Julian Fellows. Deze ziet ze als gids voor de inspiratie van De mitford moorden, een verhaal dat we kunnen plaatsen in dezelfde tijdsgeest. Zelf zegt ze in het dankwoord dat het verhaal een ode is aan alle oorlogsverpleegsters, die onvermoeibaar en moedig doorwerkte onder de extreme omstandigheden van de Boeren –en de Eerste Wereldoorlog. Waargebeurde feiten en fictie heeft de auteur in één verhaal gebracht, een verhaal waar je als lezer aan gekluisterd geraakt.

*1920 Florence Nightingale Shore verpleegster tijdens de Eerste wereldoorlog geniet van haar rust en een erfenis die hier en daar wat luxe in haar leven brengt. Ze neemt de trein naar haar beste vriendin Rosa, signaal van vertrek, de trein zet zich langzaam in beweging. Het was de laatste keer dat iemand Florence Nightingale Shore nog levend zag.

1920 Louisa Cannon en haar moeder leven onder de terreur van oom Stephen. Ze wil ontsnappen uit haar donker bestaan. Als ze een aanbod krijgt om als kinderjuf bij de familie Mitford te gaan werken, pakt ze deze met beide handen aan. Via de 17-jarige dochter Nancy Mitford geraakt ze betrokken bij het onderzoek naar de moord van Florence Shore.

Dit kan je een echte whodunit noemen, Agatha Christie in een modern jasje toch op hetzelfde ritme geschreven. Geen snel en actievol verhaal maar een goed verhaal dat je als lezer direct katapulteert naar een tijdsgeest van klasseverschil, de wederopbouw van het getroffen Londen, een debutenbal en een korset dat spant en knelt. De rode draad van het verhaal is natuurlijk de moord maar rond heel dit decor krijg je een prachtig beeld van de familie Mitford, hun verhaal is zeker niet uitverteld. Met als kers op de taart een verrassend einde!