Eerlijk & rauw!

De auteur Nienke s Graevemade (1982) bezit heel wat talenten, ze acteert, improviseert, fotografeert en schrijft. Haar theateropleiding volgde ze pas op haar 27 jaar te Amsterdam, nu woont ze met haar gezin te Brussel. Haar debuut Dorsten is een prozadebuut, negen verschillende mensen, negen verschillende verhalen, maar ook negen verschillende indrukken, levensvoorstellingen die de lezer niet koud laat.

Vanaf de start word je geconfronteerd met het verhaal van Olga, vastgekluisterd aan haar bed, overgeleverd aan de lusten van haar verpleger of zijn het ook haar lusten? Een start waar de auteur onmiddellijk een stempel zet, rauw, eerlijk en soms met hard taalgebruik geeft de auteur doordringende emoties weer. Emoties waar je met momenten even van moet bekomen, emoties die nazinderen.

Verhalen met expliciete seksuele fragmenten: wees gewaarschuwd als lezer, toch maken de pikante fragmenten in een beperkt aantal woorden de karakters. De auteur blijft ook raken zoals het achtste verhaal van de dementerende Hanna, waar je verdwaalt in Hanna’s verwarrende geest op zoek naar liefde en verlangen.

Negen verhalen die je apart kan lezen en herlezen, want de auteur weet met haar Nederlandse pen de lezer te verrassen met mooie citaten.

“Verdriet kun je soms pas echt goed aanraken als er iemand is die het voor jou aanraakt. Als je door een warm hand op je rug de eenzaamheid van de huid eronder kunt voelen.”

Dat de auteur met haar prozadebuut bewijst dat ze voor eerlijkheid en rauw staat mag duidelijk zijn. Toch bewijst ze met het verhaal rond personage Frankie dat ze met een beperkt aantal woorden de spanning kan opdrijven. Negen mensen, negen verlangens, het debuut Dorsten blijft een bundel vol thema’s, een bundel die kan raken en de lezer soms verweesd achterlaat.