Een interessant plot

Herlinde Leyssens debuutroman (2018) werd onmiddellijk goed onthaald bij de lezer. De auteur studeerde Taal- en letterkunde te Leuven, al van jongs af was het duidelijk dat ze schrijfster wou worden. Toch door werk, gezin heeft het 25 jaar geduurd voordat ze haar debuut uitbracht. Kongokorset is deels autobiografisch en deel ontsproten uit de fantasie van de auteur.

*1904 Daar staat ze, de jonge Gabrielle Deman aan de kaai, te wachten om in te schepen op de Anversville. De moedige Gabrielle reist samen met haar man commandant Albert Silley naar Congo. Een avontuur dat al drie jaar in haar hoofd is ontstaan, een droom dat werkelijk wordt. Zij, Gabrielle Deman zal als eerste blanke vrouw Kongo doorkruisen, met al de nodige gevaren, twijfels, verdriet en pijn.

Kongokorset kan je in twee delen verdelen, het eerste deel bestaat uit de voorstelling en afkomst van Gabrielle Deman. De auteur geeft hier een beeld van dit buitenbeentje in de jaren 1899, een buitenbeentje waarover de lezer een zeer dubbel gevoel gaat hebben. Zeer gedetailleerd vertelt Gabrielle over haar dromen, ambities, haar verhaal wordt afgewisseld met de brieven van verloofde Albert. Hier wringt soms het schoentje, sommige brieven lezen als een lied en andere brieven lezen zeer stroef door het te veel aan informatie. Gedetailleerde beschrijvingen geven de lezer een voorgekauwd beeld van de personages.

Deel twee is het meest fascinerende en interessante deel, het deel dat Gabrielle in Kongo aankomt. De auteur laat haar verslaggevende pen meer achterwege en maakt gebruik van een beeldende pen. Deze pen weet tijd en omgeving goed weer te geven, waardoor je geniet van mooie citaten die je verplaatsen doorheen het plot.

‘Mangroven verhieven zich boven het schip en immense vluchten bonte papegaaien krijsten de stilte van het woud aan stukken wanneer ze vlak voor zonsondergang hun rivierronde maakten.’

De auteur heeft voor Kongokorset heel wat onderzoek gedaan, je krijgt een zeer realistisch kijk op Kongo. Realistisch door de barbaarse gewoontes en de rauwe, eerlijkheid die Leyssens neerzet. Het boek zou zeker dunner kunnen zijn waardoor de lezer zich meer kon focussen op de tocht van Gabrielle en Albert.