Een verhaal met een prachtige boodschap!

Anne Teunis is met haar 56 jaar geen jonge debutant, toch is dit niet haar eerste werk eerder schreef ze een non fictie boek “vier het leven”. Met haar 56 jaar legt de auteur in retour Parijs een soort levenswijsheid, levenservaring die deze debutant niet uit haar pen had kunnen laten rollen als ze het boek eerder had geschreven. En ja levenservaring, wijsheid merk je doorheen het lezen, vanop een afstand maak je de ontwikkeling, de zoektocht mee van het hoofdpersonage Christine.

• De 56-jarige Christine Van Heeteren is een kunstenares met een wereldberoemde faam, toch krijgt ze geen verf meer op haar doeken. In de hoop om terug inspiratie te krijgen reist ze naar Parijs, de stad waar jaren geleden haar hart lag en waar ze haar gevoelens van haar heeft afgeschud. Daar spreekt ze af met galeriehouder Thibaut, maar ontmoet ze ook haar ex Jacques Lévy. Deze ontmoeting met haar oude geliefde Jacques brengt Christine op een zijweg, een zijweg waar ze niet meer kan ontsnappen van alle onverwerkte gevoelens, emoties waar ze niet meer van kan wegkijken.

Met een vlot leesbare pen brengt de auteur een verhaal dat voor sommige lezers herkenbaar zal zijn, lezers tot nadenken zal zetten en waar je naast de ontwikkeling van het hoofdpersonage meer achter zal vinden. Het hoofdpersonage wordt goed neergezet door de auteur, met naast Christine een aantal bijfiguren die een belangrijke sleutel zijn in de transitie en zoektocht van Christine. Misschien gaan sommige emoties wat snel en konden bepaalde reacties wat meer uitgediept worden. Toch maakt de auteur dit ruimschoots goed door de lezers tot hun eigen rugzak vol emoties te brengen. De auteur verweeft eenvoudige woorden tot prachtige zinnen en het boek kan bestempeld worden als een échte pageturner.

*Deze wandeling is als een ommegang rondom haar verdriet, een route die bewust gelopen moet worden, met aandacht. Om te zijn met dat wat onomkeerbaar is.”

Een verhaal om te lezen en herlezen, met verschillende boodschappen, toch de rode draad van het boek “omarm je gevoelens, sta stil en kijk met momenten in de spiegel der emoties”. En als lezer kan ik deze boodschap enkel toejuichen.