Mooi en liefdevol

In het boek het geheim van Silvermoor gaat het over Tommy en Josie. Tommy is voorbestemd voor een ruig en uitzichtloos leven in de mijnen. Elke dag daalt hij af. Tijdens zijn strooptochten op de uitgestrekte landgoederen fantaseert hij over een andere, betere toekomst. Tijdens een van die wandelingen ontmoet hij Josie. Josie is een meisje die zich nooit onderdeel heeft gevoeld van haar familie en weet pas bij wie ze thuishoort als ze Tommy ontmoet.
Heston Manor is afgesloten na een tragedie en sindsdien onbewoond. Als Josie en Tommy een groot geheim ontdekken zal hun leven nooit meer hetzelfde zijn.
Je volgt in het boek Tommy en Josie vanaf eind 19e eeuw tot begin 20ste eeuw. Hun prille vriendschap mondt uit in een relatie. Je volgt de weg naar volwassenheid en alle strubbelingen die ze op hun pad tegenkomen. Naast Tommy en Josie komen ook hun familie en vrienden aan bod. Zonder dat dit te uitgebreid wordt beschreven, leer je de belangrijke personages in het boek kennen. Dit komt mede door de fijne beeldende schrijfstijl van Tracey Rees, de schrijfster. Door haar manier van schrijven waan je je even in die tijd, die echt niet makkelijk was. Je voelt de angst van Tommy als hij weer eens afdaalt in de mijnen en niet weet of hij ooit nog boven gaat komen. Ook Josie heeft het moeilijk, maar dan meer doordat zij door haar familie niet wordt gezien.
Door hun manier van leven en doen komen ze allebei uiteindelijk in een betere situatie terecht. Ook al valt dat nog niet mee, want wat moet een mijnwerkersjongen op school? Als dan ook nog het geheim uitkomt, werkt dat eigenlijk in hun voordeel, en van alle mijnwerkers in de streek. Kunnen hun dromen echt uitkomen?
Tracey Rees maakt in haar boek gebruiken van mooie quotes. Ik noem er hier een paar. “Het hek was letterlijk en figuurlijk te hoog voor haar.” “Hij begreep mijn ambitie niet, maar ik begreep zijn trots.” Wat voor leven heb je als je niet vrij bent?” En tot slot “Als je niets had, kon je je onvoorzichtigheid veroorloven, maar hoe meer je te verliezen had, hoe meer je dat wilde beschermen.”
Ik vind het echt een heel fijn boek. Het is niet een gebruikelijk genre voor mij om te lezen, maar door dit boek zal ik zeker meer van dit soort boeken gaan lezen.