Grote geschiedenis vs. kleine geschiedenis.

Tegen de achtergrond van de grote geschiedenis, met name tijdens en vlak na WOII, vertelt Morante de kleine geschiedenis van de weduwe Ida Mancuso en haar tienerzoon Nino. Elke hoofdstuk begint met een kort overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen in de wereld. In het begin van dit 620 pagina’s tellende boek raakt Ida zwanger van een jonge Duitse soldaat. Normaal lees ik niet zo gauw fictie als het over WOII gaat. Maar dit leek mij wel een boeiend gegeven. Maar ze doet daar heel weinig mee. Het is vooral een boek over gewone mensen en welke impact de oorlog op hen heeft.

Na het lezen van Het eiland van Arturo had ik hoge verwachtingen van dit boek. Te hoge. Zeker ook vanwege de 5 sterren in NRC (Margot Poll) voor De geschiedenis. Het is een pittige leeservaring die doorzettingsvermogen vereiste! Zeker de laatste 100 pagina’s. De vertaling is van 1982 (het origineel kwam uit in 1974) en had misschien wat opgepoetst kunnen worden.

PS Een’ alwetende’ verteller vertelt het verhaal. Maar het bijzondere is dat de verteller af en toe vermelde dat ze niet alles weet. Terwijl dromen bijvoorbeeld dan weer wel bekend zijn. Waarom de schrijfster hiervoor heeft gekozen is mij niet duidelijk. Ook gebruikt ze nogal eens ‘enzovoort, enzovoort’ wat mij stoorde.