Lezersrecensie
Opdat we niet vergeten.
22/7/2024 VN-rapport: In 2050 kan het aantal mensen dat levenslange hiv-behandeling nodig heeft, zijn gedaald van 40 naar 29 miljoen, maar dit zou ook kunnen stijgen naar 46 miljoen. In 2023 werden er wereldwijd nog 1,3 miljoen besmettingen gemeld.
Tijdens de Covid-pandemie dacht ik nog wel eens aan de jaren ’80: de aidsepidemie. Dit boek brengt die jaren op bijzondere wijze in herinnering. In alternerende hoofdstukken beschrijft Anthony Passeron enerzijds de ontdekking van het aidsvirus en de zoektocht naar een medicijn en anderzijds de geschiedenis van zijn familie. Een hardwerkende slagersfamilie in een klein dorp in het zuiden van Frankrijk, niet ver van Nice. De focus ligt daarbij op zijn oom Désiré, de broer van Anthony Passeron’s vader. Het zal duidelijk zijn dat deze twee verhaallijnen elkaar kruisen.
Als je de jaren ’80/90 bewust hebt meegemaakt dan herken je de paranoia en het drama.
PS Opvallend: de cover van het Franse origineel toont familiefoto’s, de Nederlandse vertaling heeft een gestileerd nee schuddend gezicht. Misschien symbolisch voor de ontkenning van de ziekte? Het maakt het wel een stuk minder persoonlijk.