Van generatie op generatie.

Zweedstalige Finse auteur vooral bekent van YA-boeken. Dit is haar eerste roman voor een breder publiek. Het verhaal begint in de 17e eeuw als soldaat Mats Mattson een stuk grond, Nevabacka (moerasheuvel), krijgt toegewezen als beloning voor trouwe dienst. Het verhaal vertelt vervolgens van de generaties die er leefden in de 18e, 19e, 20e en 21e eeuw. Soms in briefvorm of dagboekfragmenten. Het begint magisch-realistisch (niets bijzonders in de 17e eeuw) en eindigt realistisch in de 21e eeuw. Met veel oog voor de natuur.

In de kern een prachtig idee. Toch vond ik de verhalen uiteindelijk iets te weinig beklijven en de verbinding met de vorige generatie net te vaag. Het eind, de 21e eeuw, vond ik overigens wel erg mooi. Stina die het huis erft van haar moeder Doris en voor de keuze staat: houden of verkopen. Aardig om dan het korte hoofdstuk aan het begin van het boek getiteld ‘Dochter van’ opnieuw te lezen. Dat eindigt met de woorden:

Mijn stappen weerklinken tegen de grond
En die luistert
En die fluistert
Ik ken jouw stappen
Ik weet van wie jij de dochter bent