Over liefde en... jaloezie.

“Als ik de deur uit ging kreeg ik het idee dat alles en iedereen op aarde alleen maar bezig was een ander te kussen: de boten die naast elkaar aan de rand van het strand waren vastgebonden kusten elkaar! De beweging van de zee was een kus die zich naar het eiland spoedde; de grazende schapen kusten het weiland; de lucht tussen de blaadjes en het gras was een klaagzang van kussen. Zelfs de wolken aan de hemel kusten elkaar! Van de mensen in de straten was er niemand die de smaak ervan niet kende: de vrouwtjes, de vissers, de bedelaars, de jongelui. Alleen ik kende die niet, en ik voelde zo’n verlangen om die te ervaren dat ik dag en nacht aan niets anders kon denken.” Dit is een roman uit 1957. Een antieke tragedie of opera zou je kunnen zeggen. Het voelt soms gedateerd aan, en dat vind ik positief in dit geval. Het geeft de sfeer van die tijd namelijk goed weer. Over hoe men dacht over bepaalde zaken, vrouwen en homoseksualiteit bijvoorbeeld. Het verhaal speelt zich af vlak voor WOII. Arturo is de verteller/schrijver die terugkijkt op zijn jeugdjaren op het eiland Procida, vlak voor de kust bij Napels. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte lezen we al op de eerste pagina. Zijn vader Wilhelm is zijn held. Maar altijd op reis. Ze wonen in een tot woonhuis omgebouwd klooster dat Wilhelm heeft geërfd van de mysterieuze Romeo de Amalfitaan, die geen vrouwen in zijn huis dulde. De eilandbewoners noemden het huis dan ook Casa dei Guaglioni (Jongenshuis). Als Arturo’s vader opnieuw trouwt met de veel jongere Nunziata begint het verhaal pas echt. Over liefde en jaloezie. Schitterende scene met de stiefschoonmoeder. Elsa Morante won destijds de Premio Strega met deze roman. Pas onlangs vertaald. Geheel terecht! NRC recenseerde dit boek niet maar wel het ook recent verschenen De geschiedenis uit 1974 en haar debuutroman Leugens en tovenarij uit 1948. Naar aanleiding van dit boek ga ik zeker nog meer van haar lezen! PS Elsa Morante was de echtgenote van Alberto Moravia. Van die laatste heb ik nog nooit iets gelezen. En wat ik van zijn bekendste boek De conformist heb gelezen weet ik niet of ik daar zin in heb…