Homoseksualiteit ten tijde van Wilde.

De hoofdpersonen John en Henry zijn losjes gebaseerd op John Addington Symonds en Havelock Ellis. De auteur speelt met de tijdslijn. Een goed en zelfs spannend verhaal dat wat traag op gang komt. De focus ligt hier niet op de veroordeling van Oscar Wilde in 1895 maar op wat het voor andere homoseksuele mannen betekende die eind 19e eeuw leefden. En wat als je dan zoals John en Henry ook nog van plan bent een wetenschappelijk boek te publiceren over homoseksualiteit…

Dat ik maar 3 sterren geef heeft vooral te maken met de stijl. Ik ben nogal allergisch voor een overdaad aan (matige) metaforen en vergelijkingen. Enkele voorbeelden:

“Het grijze middaglicht werd als een net door het raam binnen geworpen, waar het zich vochtig meester maakte van de tafel, die mistroostig plaats bood aan een paar wazige reflecties; […].”

“De lucht was vochtig en geurig; zij leek zich uit te smeren over Henry’s gezicht.”

“De trottoirs waren bespikkeld met rijp en de bomen hadden lange zilveren handschoenen aangetrokken. Als hij door voorbijgangers werd gegroet, ontrolde hun adem zich als een boekrol.”