Een mooi inkijkje.

Na het lezen van de dagboeken en herinneringen van Roger Martin de Gard was dit autobiografische boek van zijn vriend André Gide (1869-1951) wat teleurstellend. In tegenstelling tot Kijken door een sleutelgat van RMG handelt dit boek over de jeugdjaren. Het geeft een mooi inkijkje in het leven van de rijkere klasse eind 19e eeuw. Gide schrijft aan het eind van deel 1:

“Roger Martin du Gard, aan wie ik deze memoires heb laten lezen, heeft erop tegen dat ze niet openhartig genoeg zijn en de lezer met een onvoldaan gevoel achterlaten.”

Misschien de reden dat Gide deel 2 heeft toegevoegd. In dat deel is hij zeker openhartig. Het gaat over zijn reis naar Tunesië en Algerije eind 19e eeuw waar hij langere tijd verblijft. Daar accepteert hij voor het eerst zijn homoseksualiteit hoewel hij later toch zal trouwen met zijn nicht. Heel bijzonder is de ontmoeting met Oscar Wilde en Alfred ‘Bosie’ Douglas. Deze laatste krijgt in dit boek een flinke veeg uit de pan. Gide wist terwijl hij dit deel schreef al welke dubieuze rol Bosie had gespeeld in het proces tegen Wilde.

Si le grain ne meurt, de originele titel, kwam in Frankrijk uit in 1924. Het is een citaat uit de bijbel : als de graankorrel niet sterft kan zij geen vrucht dragen. In Nederland is gekozen in deze vertaling 2006 voor een wat aantrekkelijker titel.

De reden dat ik wat minder enthousiast ben komt mede door het grote aantal noten met vooral Franse schrijvers en dichters uit de 19e eeuw die mij totaal onbekend zijn.

Deel 1: 3 sterren
Deel 2: 4 sterren.