Meesterlijk portret van mentale gezondheid

In Steeds verder weg volgen we een tiener genaamd Biz, die met zichzelf in de knoop ligt. Biz’ vader is tien jaar geleden overleden, en ze worstelt nog steeds met zijn verlies. Niemand weet dat ze hem nog steeds ziet, soms doorzichtig en soms alsof hij levensecht is. Tegelijkertijd worstelt ze, net als iedere andere tiener, met de perikelen die hoort bij volwassen worden. Maar bovenal wil ze dichterbij haar vader komen. Niet alleen om te begrijpen wat er met hem is gebeurd, maar ook wat er met haarzelf gebeurd.

Steeds verder weg is een ontzettend bijzonder verhaal. Het behandelt thema’s als depressie en mentale gezondheid op een open, duidelijke en impactvolle manier. Het laat zien dat ieder mens op een andere manier met trauma omgaat, en dat achter ieder mens een verhaal schuilt. Net zoals achter Biz. Biz is een personage dat goed uitgewerkt is en levensecht aanvoelt. Ze is onzeker, koppig, vastberaden, angstig, moedig, en soms naïef. Als lezer volg je Biz in haar stappen richting haar vader, en tegelijkertijd merk je dat het steeds minder goed met haar gaat, dat ze in een neergaande spiraal gaat die zo geleidelijk aan wordt beschreven door Fox dat het schrikbarend dichtbij komt. Dit boek zal voor veel tieners als herkenbaar aanvoelen. Die neerslachtige, soms duizelingwekkende negatieve gevoelens die op komen borrelen na een tegenslag, of soms gewoon zomaar, zijn gevoelens waar iedere tiener mee te maken krijgt; maar ook iedere volwassene. Dát is wat je door de ogen van Biz leest.

Niet alleen bevat het boek een fantastisch uitgewerkt hoofdpersonage, ook bevat het personages waarvan je geleidelijk óf meteen van gaat houden. Jasper is een mysterieus personage met zijn eigen worstelingen, en is soms een lafaard en soms heel moedig. Zijn grootmoeder, Sylvia, is een prachtige vrouw die veel wijze jaren achter haar kiezen heeft en er voor Biz is, precies op de juiste momenten. Dan is er nog Biz’ moeder en de tweeling, die aanvoelen als echte familie. De aanwezigheid van Biz’ vader steekt, maar is tegelijkertijd heel mooi. Hierdoor leer je niet alleen Biz en haar verleden kennen, maar ook de geschiedenis van haar ouders, en van haar vaders jeugd.

Een ander hoogtepunt van Steeds verder weg is honderd procent de schrijfstijl van Fox. Doordat het boek niet is ingedeeld in hoofdstukken, is opgesplitst in drie delen die duidelijk specifieke periodes aanduiden in Biz’ leven, en de flowende poëtische schrijfstijl van Fox, sluit de stijl perfect aan op de boodschap en de betekenis van het boek. Van de eindeloze, verspringende gedachten van Biz tot de ongemakkelijke en typische berichtjes tussen Jasper en Biz, de manier waarop Fox dit boek heeft neergezet is werkelijk meesterlijk.

Eigenlijk is er niets op dit boek aan te merken. Uiteindelijk zal de stijl, de boodschap en het verhaal je inpakken of niet. Bij mij is dit zeker het geval geweest. Fox beschrijft op een meesterlijke en herkenbare manier de moeilijke en pijnlijke waarheid achter depressie, trauma, verlies en mentale gezondheid. Een onderwerp waar vaak nog stigma op ligt. Ik kan alleen maar lof hebben voor de schrijfster. Daarom krijgt Steeds verder weg van mij 5 sterren.