Verrassend, origineel en spectaculair

De ijzige verloofde is een complexe wereld, waarin mensen leven op Arken en verschillende krachten hebben op basis van hun Ark. Ophelia, het hoofdpersonage van De ijzige verloofde, is geboren op de ark Anima, waar geheerst wordt door de Doyennes en men de familiegeest Artemis verafgood. Op Ophelia's ark is het heel normaal om in je familie te trouwen, maar omdat ze dat absoluut niet wil heeft Ophelia allerlei huwelijksaanzoeken afgeslagen. Dan komt er plotseling bericht dat ze moet trouwen met een man van een andere ark (de Pool), de kille Thorn.

De ijzige verloofde is een duizelingwekkend boek met allerlei lagen. Gelukkig begint het boek geleidelijk aan je te introduceren aan de wereld waarin Ophelia leeft. Ophelia's ark, de Anima, komt over als een mooi thuis, maar haar familieleden maken haar het leven zeker zuur omdat ze rebelleert. Ophelia's kracht als animiste, het lezen van objecten en het reizen door spiegels, komen van haar familiegeest, Artemis, en maken haar een waardevolle aanwinst voor de familie van Thorn. De wereld van De ijzige verloofde wordt daarom goed opgezet. Hoewel het hele concept van Arken enigszins verwarrend was (vanwege de natuurwetten enzo, maar ja, het is fantasy dus wat wil je?), doet Dabos haar best om ons geleidelijk kennis te laten maken. Dat lukt haar fantastisch, want je wordt helemaal in de wereld van Ophelia gezogen. De wereld wordt levensecht opgezet, door de verschillen tussen de Arken, de beschrijvingen van huizen en steegjes en feestjes, en door de vele kleurrijke personages die het boek kent.

In het boek zit een hele cast aan personages die allemaal te onderscheiden zijn. Soms is het bij een boek zo dat wanneer er veel personages zijn, zij niet allemaal een uniek stemgeluid hebben. In De ijzige verloofde is dit echter zeker zo. Van de eigenwijze Ophelia tot de kille Thorn: ieder personage heeft zijn eigen goede en slechte kwaliteiten. Eigenlijk bewijst dit boek maar weer dat boeken met grijze personages het beste zijn. De personages in De ijzige verloofde zijn namelijk niet goed of slecht, en dat is nu juist wat ze interessant maakt. Iedereen heeft een duidelijk doel en motief om dat doel te behalen.

De schrijfstijl van Dabos is ook heel prettig. Ze schrijft heel beeldend, waardoor je als lezer helemaal in de wereld van Anima, en later de Pool, gezogen wordt. Bij fantasy is dit altijd fijn, vooral omdat de wereld die Dabos schetst nogal complex is.

Het plot is enerzijds simpel maar anderzijds ook weer complex. Niets is voor de hand liggend en daardoor wordt je als lezer constant verrast door een nieuwe wending. Personages waarvan je dacht dat ze te vertrouwen waren, blijken ineens de vijand te zijn. Niets is wat het lijkt. Dat maakt dit boek ook zo sterk, zeker omdat fantasy vaak heel erg gebouwd is op tropes (waar niets mis mee is) en daardoor vaak in dezelfde valkuilen valt. De ijzige verloofde is echter een verrassend, origineel verhaal dat een uitstekende start biedt voor een serie die - hopelijk - even spectaculair blijkt te zijn als het eerste deel.

Het is daarom geen verassing dat ik De ijzige verloofde 5 sterren geef. De ijzige verloofde is een verhaal dat je als lezer constant scherp houdt, dat ervoor zorgt dat je niet kan stoppen met lezen, en dat je doet snakken naar meer. Kortom: dit is écht een must-read.