En... zijn we gerezen?

Toen ik begon aan War Storm had ik King's Cage net uit, en dat boek had me echt omver geblazen. Glass Sword vond ik heel erg tegenvallen, vergeleken met Red Queen, dus ging ik enigszins aarzelend het derde boek in. Maar die bleek heel erg goed te zijn - het bevatte actie, spanning, drama en wéér steengoede vertolkingen van onze favoriete personages. Dus... was War Storm net zo goed?

Ik weet het niet. Ik vind dit een super moeilijk boek om te beoordelen. Aan de ene kant waren er erg veel positieve punten te benoemen. Mare was zoals altijd geweldig - soms zacht, soms keihard, en dat vond ik erg goed. Ze is geen typische heldin die alleen sterk is wanneer ze ver bij haar love-interest (Cal) vandaan is. Maar hun koppige relatie vond ik zeer interessant, vooral omdat ze beide erg koppig zijn en iets anders voor ogen hebben. Ik vond de personages in dit boek, waaronder dus Cal en Mare, heel erg goed neergezet. Ook Evangeline kreeg veel meer diepgang en werd heel erg menselijk neergezet - ondanks haar wreedheid had ze ook dromen, wensen en voelde ze ontzettend veel liefde voor haar familie, maar ook haar vriendin.

Het interessantste personage blijft in mijn ogen altijd Maven - hij is zo ontzettend gecompliceerd. We weten nooit hoeveel van wat hij doet en zegt uit zichzelf komt, en hoeveel van zijn moeders hersenspoelpraktijken. Zijn POV-hoofdstuk vond ik dus daarom ook een echte toevoeging. Ook dat hij in het midden ineens uitgeschakeld wordt - en bovendien gebruikt wordt als pion - is interessant.

De Lakelanders als vijand vond ik dan weer een stuk minder. Ze zijn niet consistent beschreven - de ene keer zijn ze wreed en vastberaden, en daarna zijn ze ineens weer heel zwak en geven ze zich snel over. Het einde was daarom ook niet geheel positief voor mij; het leek wel alsof het boek met een sisser afliep door de snelle overgave van Iris en haar moeder, de koningin van de Lakelanders.

Hierdoor brengt dit me ook terug op een ander negatief puntje: de volgorde / pacing. Waarom vindt er midden in het boek een grote actiescène plaats, waarna de eindstrijd juist heel saai en snel verloopt? De confrontatie tussen Maven en Mare was gewoon spanningsloos - Mare zou het toch wel overleven. Wel vond ik het goed dat het een enorm impact heeft op Cal en Mare's relatie en dat dat toch niet helemaal goed afloopt.

Kortom: sommige dingen waren weer steengoed, anderen wat minder. Daardoor was het lastig om een definitieve score toe te kennen. War Storm staat bol van de sterke personages en gecompliceerde relaties, maar faalt erin om een spannend geheel te vormen dat je écht bijblijft en je een episch slot bezorgd. Daarom heb ik besloten om War Storm 3,5 sterren toe te kennen.