Goede afsluiting van de reeks met deze heerlijke slow-burn

Gemaakt voor elkaar is het derde deel van de trilogie en op zich los te lezen. Maar…als je de reeks op volgorde leest, geniet je nog veel meer. Zo fijn om de al bekende personages terug te zien in wat nu toch wel mijn favoriete straatje is geworden in boekenland.

Dit deel draait om Mick en Isa; beiden personages die je direct in je hart sluit. Mick is echt zo’n type van ‘ruwe bolster, blanke pit’ en Isa, die het nodige heeft meegemaakt en zich daardoor heeft afgesloten voor de sociale kant van het leven en een nieuwe start kan gaan maken doordat zij de winkel van tante Fien heeft mogen overnemen. Daar dient nog wel het nodige in te gebeuren en zo komt Mick op haar pad.
“Isa hier ziet hem eerder als smickalicious,’ geint Naima.”(quote)

Beiden hebben het niet gemakkelijk gehad en enerzijds kan dit ze nader tot elkaar brengen maar anderzijds kan het ze ook opbreken. Voor beiden is het moeilijk om open te zijn over wat hen is overkomen, maar langzaam, beetje bij beetje, stellen ze zich voor elkaar open. Tot een ontmoeting hen beiden keihard raakt en hun prille fragiele band scheurt…

Mienke heeft een fijne warme schrijfstijl, die niet echt in woorden te vatten is. Als je het boek leest, merk je vanzelf wat ik bedoel. Het voelt als thuiskomen, zoals zij schrijft, met humor én een bepaalde intensiteit. Hierdoor kan zij hevige onderwerpen verweven in haar verhaal, zonder dat het al te zwaar wordt. Het ene moment las ik verder met een grote grijns op mijn gezicht (vooral die uitspraken van David), dan weer werd ik diep geraakt door wat Mick en Isa hebben meegemaakt.

“En zo rijden we in een bonte stoet het straatje uit waar zoveel vriendschap en liefde samen zijn gekomen.” (quote)

Ik ga ze missen!