"Alles wat ik aanraak gaat dood"

Half Leven vertelt het verhaal van drie generaties vrouwen uit Marokko: Fatna, haar dochter en haar kleindochter Shams.
Het verhaal wordt de lezer verteld op een bijzondere manier: alle drie de vrouwen doen hun eigen verhaal, op hun eigen manier. Het bijzondere is dat ook de stijl waarin zij dit doen, verschilt, zo lezen we het verhaal van de dochter in briefstijl en dat van Shams als een essay. Dit is ontzettend mooi gedaan, omdat het ook de ontwikkeling van de drie vrouwen weergeeft. Fatna is echt nog een vrouw van een andere generatie, zeker ten opzichte van haar kleindochter die zelfs gestudeerd heeft. Dit vindt je terug in de manier waarop zij hun verhaal doen.

Het boek begint met het verhaal van Fatna en het is vrij snel duidelijk dat haar iets vreselijks is overkomen.
“Mijn leven is geëindigd, er zit al zoveel taal en verhaal in mij dat ik liever zwijg, uit elkaar zal barsten als ik toch besluit te praten.” (Quote blz. 34)

Er zit zoveel in deze uitspraak. Het maakt dat je verder wilt lezen, benieuwd naar wat Fatna is overkomen. Onbetwistbaar is dat zij een hard leven heeft geleefd: als jong meisje uitgehuwelijkt en vrij vlot haar man verloren. Dan trouwt zij opnieuw maar loopt weg van deze man. Als zij dan ook nog terecht komt in een land, waar zij maar moeilijk kan aarden, begrijp je als lezer dat zij een verre van gemakkelijk leven heeft gehad.
Haar pijn werkt door in het leven van haar dochter en die geeft dat weer, onbewust, door aan haar kleindochter.

De verschillen in cultuur met het land waar zij terecht is gekomen, Nederland, de eeuwenoude tradities, het taalprobleem, de afhankelijke status van hen als vrouw, maar ook, met name ook nog voor haar kleindochter, de status van het immigrant zijn, ook al ben je de derde generatie.
Het is een verhaal wat je bij blijft, waar je nog lang over na blijft denken. Geen makkelijk boek door het ongemak van de drie vrouwen, die je als lezer ook echt voelt. Echter, wel een boek wat de moeite waard is van het lezen: het verandert je kijk op bepaalde zaken en dat is mooi.

“Alles wat ik aanraak gaat dood” is een quote uit het boek (blz. 177) en door mij bewust gekozen als titel voor deze recensie: het geeft ondubbelzinnig het verdriet weer van Fatna.