Ingehaald door het verleden

Het naderend onheil proef je vanaf de eerste bladzijden van Al jouw leugens van Rebecca Fleet.

“Uit de zijstraten vallen lange schaduwen op de weg en aan de horizon pakken donkere wolken zich samen, als loerende vreemdelingen.”

Alex Carmichael is hertrouwd met Natalie na de dood van zijn vrouw Heather. Uit dit huwelijk heeft hij een veertienjarige dochter Jade. Oude wonden worden opengereten als hun huis afbrandt en Jade gewond in het ziekenhuis belandt.

Want, wat is er nu eigenlijk gebeurd? Is Natalie tijdens Alex afwezigheid in slaap gevallen met een brandende sigaret of is de brand aangestoken?
En wie is toch die man, waar Jade het overheeft? Als Alex Natalie er mee confronteert, ontkent ze een man gezien te hebben.

“Ik ben er niet klaar voor om alles prijs te geven.”

Het zaadje van de twijfel is gezaaid. Hij wil weten wie deze man is en start zijn eigen zoektocht, die hem naar het verleden van Natalie en haar zuster Sadie voert. Alex zijn wereld staat op zijn kop. Hij doet schokkende ontdekkingen, die hem doet vrezen voor zijn veiligheid en die van zijn gezin. Niets is wat het lijkt.

Al jouw leugens is opgedeeld in zes delen, waarin de ontknoping de lezer totaal verrast. Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere wisselende perspectieven, inclusief Alex en Natalie.
Het wordt verteld over twee tijdsperioden, 2017 en 1999.

Naarmate het verhaal vordert wordt het steeds moeilijker om Al jouw leugens weg te leggen. Je wordt in het verhaal gezogen en wilt erachter komen wat er in 1999 gebeurd is, dat in 2017 doorwerkt.
Het heeft een zorgvuldig opgebouwd plot, dat de nodige geheimen kent. De karakters passen er goed in, maar zijn niet erg realistisch, maar goed voor te stellen.

“Je wilt voor ze liegen, voor ze doden, je wilt alles waar in je gelooft loslaten.”

Geen van de karakters is helemaal wie hij of zij zegt te zijn en dat leidt tot spannende onverwachte ontwikkelingen.

Er komen steeds meer puzzelstukjes, die naadloos in het laatste deel (6) bij elkaar komen tot een bijzondere ontknoping. Er zijn momenten van spanning, dreiging, verrassing en mysterie. Dit, en de nodige plotwendingen maakt Al jouw leugens tot een fijn verhaal, dat vlot leest. Deze vertelwijze en de wisselende perspectieven zorgen voor spanning en verdachtmaking. Het einde is onverwacht, maar goed passend in het verhaal.

De vraag die je door het hele verhaal leest, is hoe goed ken jij de persoon waarmee je getrouwd bent of samenwoont. De manier waarop dit in het verhaal verwerkt is, is ronduit intrigerend. Vanaf de eerste bladzijde voel je wantrouwen vermengd met liefde.

“Maakt het echt uit wat ze heeft gedaan –en zelfs wie ze was- voordat ze mij ontmoette, zolang het niet ondermijnt wat we samen hebben opgebouwd?

Met een goed opgebouwd plot heeft Rebecca Fleet mij aangenaam verrast. Door de cliffhanger in de epiloog kijk ik uit naar een vervolg.

“Ik heb haar leven gered. Aardig van mij hè? Dat is je vast iets waard.”