Lezersrecensie
Wisselend leesplezier door abrupte overgangen in verhaal
Voor de blogtour van Zilverspoor & Zilverbron las ik Heksenvrees van Gaby Raaijmakers.
Met Branna’s offer debuteerde Gaby Raaijmakers in 2014 bij Zilverbron. Waarna
Elins keus en Maeves gaven verschenen in de Keizerrijk trilogie, ook wel ogen trilogie genoemd vanwege de cover. Na deze trilogie was Raaijmakers nieuwe doel het in boekvorm omzetten van haar Dungeons&Dragons (D&D) campagne die zij speelde met haar vrienden.
Maar wat is D&D nu eigenlijk? D&D is een fantasie rollenspel dat in de jaren zeventig ontwikkeld werd en razend populair was onder scholieren en studenten in Amerika. Aan het begin van de 21e eeuw speelden wereldwijd circa 20 miljoen mensen dit spel. Het speelt zich meestal af in een wereld die doet denken aan de middeleeuwen en zie daar het universum in Heksenvrees. Het opvolgende deel is al in de maak, en de werktitel luidt Drakenleed.
Heksenvrees begint met een schipbreuk van een uit de koers geraakt schip. Hierdoor komen Creed, Elnoril en Grór op een afgelegen eiland in een onbekende wereld aan. Maar of dit wel allemaal zo toevallig was? Ze zijn terecht gekomen in een wereld vergeven van magie waar draken en heksen de dienst uitmaken. Elk dorp en stad heeft zijn eigen heks die de bevolking daar onderdrukt. Dit is een gegeven waar zij achter komen door een oude man die op hun pad komt en met magie zorgt dat ze elkaar kunnen verstaan. In ruil voor zijn hulp beloven ze de strijd met de heksen aan te gaan. Iets wat niet simpel is, maar waar veel sluwheid en magie voor nodig is. Met nieuwe vrienden als Free en Dorondir weten ze het op te nemen tegen kinderen stelende heksen en onzichtbare vijanden. Zelfs in hun slaap zijn ze niet veilig voor de vreemde dromen waardoor ze geteisterd worden. Onderling vertrouwen is een groot goed, maar of dat genoeg is om de heksen de baas te worden?
In Heksenvrees komt het verhaal langzaam op gang, door de wereldopbouw die plaatsvindt. Het boek wordt verteld vanuit wisselende perspectieven. Het bevat veel abrupte overgangen waardoor je niet lekker in het verhaal komt en als lezer soms even het gevoel krijgt de draad kwijt te raken. Maar gelukkig boeit het genoeg om door te blijven lezen met de bijzondere wezens die je er in tegenkomt; vogelmensen, drakelingen, stenen reuzen, gedaantewisselaars en goblins. Deze personages worden langzaam geïntroduceerd. De hoofdpersonages evolueren volop en groeien tijdens hun avontuurlijke reis over het eiland. Het zijn leuke personages, met elk hun eigen agenda die in de loop van het verhaal duidelijk wordt. Creed is een raadselachtige tartarean, en is troubadour en magiër. Elnoril, een Aeren Riccer, is een gekwelde man die geteisterd wordt door duistere dromen en wantrouwig is. Free heeft angst voor het onbekende en groeit volop door hun avontuurlijke reis over het eiland. Dorondir, de firbolg spreekt tot de verbeelding met zijn liefde voor de natuur en zijn ietwat onbehouwen aard. Duidelijk is dat goede vrienden goud waard zijn. Spanning wordt langzaam opgebouwd door speldenprikjes die uitgedeeld worden in de vorm van beproevingen die de groep moet doorstaan.
Heksenvrees eindigt met genoeg open eindjes die zorgen dat je het opvolgende deel wilt lezen en alles gaat net even anders dan je verwacht in dit boek vol raadsels.