Feministisch pamflet

Ik kan deze recensie volstaan met een welgemeend ‘Aaaaahhhhhhh!!!!!’. Dat is namelijk het gevoel dat ik constant kreeg tijdens het lezen van de bijna vanzelfsprekende ongelijkheid die Cho zo genadeloos luchtig opschrijft. Op de flaptekst staat iets over #metoo, maar dit boek gaat over zo veel meer dan seksueel overschrijdend gedrag van mannen richting vrouwen. Het gaat over de rollen in het spel van het leven die, wanneer je ze zó argeloos neerpent, nóg belachelijker lijken dan ze zijn.
.
We spelen allemaal mee. De machteloosheid die de hoofdpersoon uit dit boek nekt, groeit met elk hoofdstuk. Het boek is verdeeld in zeven hoofdstukken. Het begint in 2015. Het verhaal gaat echter terug naar de dag van de geboorte van Kim Jiyoung, de hoofdpersoon uit het boek. Het begin is heel erg verwarrend en ik lees de eerste pagina’s dan ook twee keer. Wat ook niet meehelpt is dat een hoofdstuk op de linkerpagina begint. Ik raak hierdoor steeds de kluts kwijt. In het begin lijkt het of het boek magisch-realistisch zal zijn, maar het onverklaarbare gedrag van Jiyoung wordt alleen in het laatste hoofdstuk kort genoemd. De rest van de hoofdstukken bespreken in chronologische volgorde hoe het leven van de hoofdpersoon verloopt.
.
Jiyoung is een meisje. Ze staat bij haar geboorte meteen met 1-0 achter. Een meisje, de tweede dochter uit het gezin, wordt niet als een zegen gezien. Als er vijf jaar na haar geboorte een broertje wordt geboren, ben je als lezer getuige van het eerste voorbeeld van genderdiscriminatie. Deze vorm van discriminatie is zo ingeslepen in de Zuid-Koreaanse maatschappij dat het velen niet eens opvalt. Het is gewoon zo dat jongens voorrang krijgen bij zo ongeveer alles. Cho schrijft het verhaal als een alwetende verteller waarbij ze haar bronnen als voetnoten deelt.
.
De ongelijkheid tussen mannen en vrouwen is niet per se exemplarisch voor Zuid-Korea, want ook in Nederland is deze zeker nog zichtbaar en ook voelbaar. Dit boek werd me aangeraden door een van mijn studenten en ik wil haar hartelijk bedanken: het is erg knap hoe Cho deze ongelijkheid zo luchtig, maar tegelijkertijd zo keihard neerzet.