Kunstvervalsing

Boek 27
.
Zwart licht - María Ganza
.
Dit is geen makkelijk boek. Je moet er echt je aandacht bijhouden, want anders mis je details waarvan je denkt dat je ze misschien belangrijk zijn. Als je dus je aandacht erbij houdt, is het een heel erg interessant en mooi boek. Het deed me meteen denken aan ‘De verborgen geschiedenis’ van Donna Tart, maar nog sterker bracht het boek me bij beeldverhalen, zoals de bekende serie ‘Casa de Papel’. Een alwetende verteller die een spannende geschiedenis van een aantal mensen die buiten de marges leeft beschrijft. Heerlijk.
.
Het boek is wat mij betreft een ode aan een leven vol spanning. Denk aan ‘Oceans Eleven’ of welk Robin-Hood-achtig verhaal dan ook en voel wat dat met je doet. Voel je de spanning? De opwinding? De lust naar het geld dat voor het oprapen ligt als je maar weet wat je moet doen? De protagonist, die volgens mij naamloos blijft, begint het verhaal in een suite van een hotel waar ze zal proberen om het verhaal te vertellen van een bende kunstvervalsers. Zij is de alwetende verteller die de spanning zo erg mist dat het haar hele leven beïnvloedt.
.
Die hoofdpersoon ontmoet Enriqueta Macedo, een kunsttaxateur in wie ze een mentor vindt. En meer. Ze is vijfentwintig en zoekt verbinding en die vindt ze in de clandestiene wereld waarin Macedo zich bevindt. Als Macedo overlijdt, drijft onze hoofdpersoon weg in een moeras van gemiste kansen. Ze was iemand en nu is ze niemand meer. Met de zoektocht naar de vervalser van de werken van Mariëtte Lydis hoopt ze weer wat van de spanning te ervaren die ze zo mist.
.
Gainza schrijft een boek vol citaten, verwijzingen naar andere boeken, vol odes aan de Russische en Europese kunst en literatuur. Het boek is een experimenteel werk dat wat mij betreft het erg goed zou doen als graphic novel; het verhaal en de beelden die het oproept zijn zo sterk zichtbaar dat ik denk dat dit boek echt perfect zou zijn als het ondersteund zou worden door tekeningen. Ik zou het kopen.