Scheepsberichten

Ze schreef Brokeback mountain. Dat wist ik niet. Ik wist ook niet dat dit boek bestond of dat er een film van was gemaakt. En hoe komt het dat ik dat niet wist? Ik bedoel, ik zou zeggen: voor de liefhebbers van de boeken van John Irving. En laat ik daar nou zelf bij horen. Het verbaast me dus dat ik dit boek nog niet eerder las.
.
Het verhaal speelt zich voor een groot deel af op Newfoundland. Als je dat opzoekt, vind je ‘Newfoundland en Labrador’. Voor een hondenliefhebber spreken deze namen tot de verbeelding. Het eiland ligt in Canada, relatief dichtbij Groenland, oftewel de Noordpool. Het eiland bestaat uit vissers en andere noeste mannen en vrouwen die het water als vriend en vijand beschouwen. Leven en dood. Daar gaat dit boek óók over. En over onmacht: de zaken op hun beloop laten en daar dan steeds je schouders over ophalen. En doorgaan.
.
Het taalgebruik van Proulx is fragmentarisch, bijna poëtisch. Soms krijg je reepjes werkelijkheid toegeworpen. De ruigheid wordt soms bijna tastbaar. Elk hoofdstuk begint met een tekening van een knoop en de uitleg waar deze voor gebruikt wordt. Dit geeft een bepaald soort luchtigheid aan het boek. Misschien moet ik ook iets over de personages schrijven, maar daar is zo’n instabericht veel te kort voor. Oké, alleen dan over de tante. Zij is een vrouw zoals mijn moeder is: ze kan alles en heeft na elke tegenslag al snel weer een nieuw idee. Haar sloot ik dus al snel in mijn hart.