Originele setting

De Medicijnman kent vele verhalen over het land, het water en de lucht; legendes die van oudsher bestonden.

De eerste twee verhalen in Land-Water-Sky brengen je terug naar de Middeleeuwen. De schrijfstijl geeft je het gevoel dat je een middeleeuws manuscript in vertaling leest. Denk aan verhalen als Beowulf en Belle en het Beest. Maar in dit geval heeft de Dene auteur Katłıà zich laten inspireren door de legenden en mythen van de Dene, een inheemse groep die in de noordelijke boreale en arctische regio’s van Canada leeft.

De verhalen spelen zich af rond Yellowknife (Coppertown in het boek) waarbij het fictieve Nàejì Island gebaseerd is op Nishi Island / Old Fort Rae. De namen van de personages in het boek zijn gespeld in de Weledeh-Tłįchǫ taal. Heel echt, maar ook wat moeilijk te lezen, waardoor je ze in je hoofd met de eerste letter van hun naam aanduidt.

Een van de redenen waarom Katłıà dit boek heeft geschreven is om discussies te starten over geweld in familierelaties. Dit is zichtbaar in het folkloristische belle en het (shapeshifter) beestverhaal, maar ook in het verhaal van Lafì dat zich afspeelt in de moderne tijd. De helft van de personages is vriendelijk en goed, terwijl hun tegenhangers vermomde beesten zijn (zowel bovennatuurlijk als menselijk). De verhalen tonen de hardheid van ongelijke gevechten: mannen en vrouwen die tegen en naast bovennatuurlijke wezens vechten. Als je het tot de essentie terugbrengt, gaat het net zo goed om elk ongelijk conflict tussen mensen.

Ik vind de eerste twee verhalen het leukst vanwege de schrijfstijl. De meer uitgesproken, middeleeuwse-folk-tale-achtige schrijfstijl die Katłıà gebruikt, helpt je je te verplaatsen in het verhaal. Hier ligt haar kracht. Ik hield minder van de schrijfstijl in de andere verhalen. Na een vergeetachtig intermezzo dat Louie en de geest op de weg introduceert, volgt het langere verhaal van Deèyeh waarin het verleden met het heden wordt verbonden om alles uit te leggen, behalve wat ik over haar verleden wilde weten.

Het voelt voor mij alsof Katłıà hier een kans heeft gemist. Als ze dat verhaal had voortgezet, in plaats van naar Lafì over te stappen om de andere kant van het verhaal te vertellen, zou Land-Water-Sky een beter boek zijn geweest. Ik wilde meer lezen over Deèyeh en haar vriend. Het zou zo mooi zijn geweest als de auteur het boek vanuit hun standpunt had afgemaakt.

Conclusie
Na een betoverende start werd Land-Water-Sky bijna een onverwacht juweeltje, ware het niet voor het tweede deel van het boek. Toch was ik verbaasd over hoezeer ik genoot van het lezen van de verhalen. Ik las het boek in één zitting uit. De setting, de Northwest Territories in Canada, is erg origineel. Lees dit boek als je van verhalen houdt die gebaseerd zijn op mythologie en legendes uit een cultuur waar velen van ons niet veel van weten. Deze verhalen zorgen er zeker voor dat ik het noordelijke deel van Canada wil bezoeken, omdat ze de schoonheid van de natuur daar laten zien.