Gaat het om het boek of om het verhaal erachter?

Wat als dat ene boek dat je zou moeten lezen – een boek dat voor jou bestemd is en waar je niet zonder zou moeten leven – door een uitgever wordt afgewezen? Gelukkig kan je in de wereld van The Mystery of Henri Pick naar de bibliotheek van afgewezen boeken in Crozon, Bretagne gaan. Gourvec, de eigenaar, onderzoekt het fysieke uiterlijk van een lezer om te bepalen welke auteur die lezer nodig heeft om een boek te vinden dat tot hem of haar spreekt.

Humor is verweven in de onderwerpen waarover de personages praten en de gedachten die ze uitdrukken. Maar ook al komen de gedachten vaak grappig over, er zit een kern van waarheid in de meeste dingen die gebeuren. Soms onthult de situatie een bittere waarheid, soms iets moois. In zekere zin gaat dit boek over het omgaan met mislukkingen – om deze hopelijk om te zetten in succes – en over weer opkrabbelen na tegenslagen.

The Mystery of Henri Pick is geen boek dat ik in een adem uit heb gelezen. Nieuwe personages worden zo vaak geïntroduceerd, dat ik met geen enkel karakter een band voelde. Wanneer het boek overschakelt naar het gezichtspunt van een nieuw personage, heb ik moeite het boek niet neer te leggen. Dit kan positief zijn als je maar een paar pagina’s per dag wilt lezen, maar negatief als je een boek in één of twee zittingen wilt lezen. Hierdoor ontbrak het voor mij aan immersie en voelde ik me slechts een toeschouwer.

Wat me tot een laatste gedachte brengt: wat als het boek dat voor mij bedoeld is nooit zal bestaan? Misschien wordt het nooit geschreven, afgemaakt, gepubliceerd, of is het al ergens uit mijn zicht gepubliceerd? In het laatste geval zou het boek perfect passen in de bibliotheek van onzichtbare boeken… The Mystery of Henri Pick blijft dit lot bespaard, want ik heb het gevonden en erken het bestaan ervan.