Japanse mijmeringen

Na een burn-out wil de verteller alleen nog maar een baan zonder inhoud, een baan die dicht bij huis is. Ze krijgt een surveillance baan aan de overkant van de straat en al snel lijkt degene die ze in de gaten houdt meer te leven dan zijzelf. Elke dag lijken de dingen die de verteller doet en eet meer op het leven van de romanschrijver op haar schermen. Wat zegt dit over het je zorgen maken dat andere mensen meer aandacht aan jou besteden dan aan hun eigen leven?

Haar surveillanceklus is slechts een deel van het verhaal in There’s No Such Thing as an Easy Job, maar voelt al compleet aan met goed beschreven personages en een eigen subplot. De hoofdpersoon is een zeer oplettende verteller. Helaas voor haar kan haar actieve geest geen rust nemen, want ze doet haar best voor deze baan en haar volgende baantjes: de cracker pakket job, de bus reclame job, de poster job en de makkelijke job in de hut in het grote bos (waar ze gaten in het hek knippen om mensen te helpen ontsnappen).

Toevalligheden gebeuren bij elke klus als mensen en bedrijven op haar werk reageren. Verschijnen en verdwijnen spelen een grote rol in de klussen die ze doet, en voegen wat mysterie toe aan de verhalen. Bij elke klus komt ze iets of iemand tegen die, net als zij, verschijnt en verdwijnt. Terwijl haar collega’s al jaren hetzelfde werk doen, doet zij nu precies het tegenovergestelde. Nu is ze zelfs aan onze aandacht ontsnapt en kan ze haar leven leiden zonder dat wij haar dagelijks in de gaten houden.

Ik genoot van dit boek vanwege de verteltoon. Burn-out kan een zwaar thema zijn, maar de hoofdpersoon benadert het leven niet negatief. De mensen die ze ontmoet doen hun werk vol passie. De klusjes die ze doet lijken niet belangrijk, maar toch maakt zij als mens het verschil. Ook ik werd gegrepen door alle enthousiasme en las met een glimlach op mijn gezicht.

Je kunt dit boek lezen als een licht boek en met plezier over de aparte banen lezen, wat prima is. Maar als je de tijd neemt om over haar gedachten na te denken, dan merk je de diepere laag op die bijna verduisterd wordt door de lichte en ‘grappige’ manier waarop Kikuko Tsumura de klussen beschrijft.

There’s No Such Thing as an Easy Job gaat vooral over het in jezelf geloven, jezelf weer oppakken na een burn-out, en zingeving. Ook al zeggen de mensen om je heen dat je het goed doet en zijn ze tevreden met wat je doet, dat haalt niets uit als je het zelf niet gelooft. Als je jezelf niet nuttig of competent voelt, kan elke hindernis die zich voordoet een excuus zijn om weg te lopen. Om een parallel te trekken met de bus reclame baan: als niemand je advertentie kan horen, is het alsof je niet bestaat. En als je niets doet, kunnen je contract en je baan net zo goed ophouden te bestaan.