Betrokkenheid

Deze recensie zou niet geschreven zijn als ik niet zo'n lage waardering gaf. Ik wil dit graag toelichten.
Na de moord op Rabin door een fanatieke Israëliër en weer, na de rechtse regering van Netanyahu is mij de hoop in de schoenen gezonken. Zolang ik leef, even lang als de staat Israël bestaat, zijn er conflicten. Ik ben inmiddels zover dat ik nieuws over een zoveelste incident in Israël en/of Palestina oversla. Het is gewoon de zoveelste variant op een 75 jaren bestaand thema.
Ik heb op televisie veel documentaires gezien over de achtergronden van het conflict, over vredespogingen, over het wederzijdse verdriet, het verlangen naar vrede en de onwil van de wereld om stelling te nemen.
Voor mij voegt dit boek niets toe.

De schrijver, elders uitgebreid voorgesteld, vertelt een zeer betrokken verhaal dat mijns inziens werkelijk niet de ondertitel 'roman' verdient. Roman is kennelijk een rekbaar begrip. Betrokkenheid is een deugd en het siert Colum McCann dat hij uitgebreid getuigt van zijn betrokkenheid en dan ook nog zonder partij te kiezen.
Onpartijdig? Zeker niet! De schrijver kiest de kant van de rouwende vaders. Is hij zelf vader? Ik weet het niet. Heb het niet gevonden op internet.
Apeirogon, de titel is elders verklaard, is vooral een feitelijk verslag van de gebeurtenissen rond de dood van de kinderen van de hoofdpersonen. McCann doet dat sober doch indringend. Omdat hij beide vaders kent en hun verhalen uit de eerste hand heeft gehoord, is het niet moeilijk zich voor te stellen dat de schrijver de behoefte voelde om deze op schrift te stellen. Dat de wereld er kennis van neme!

Ben je, net als ik, dit oeverloze conflict beu? Brengt het je alleen maar frustraties en boosheid? Lees het dan niet. Ruim 500 bladzijden zelfkwelling is wat veel gevraagd.
Neemt niet weg dat dit een prijzenswaardig boek is.