De oude meneer Baumgartner blikt terug en vooruit

Paul Auster, ik las niet eerder een boek van zijn hand. Hij is een bekende Amerikaanse schrijver die leefde van 1947 tot 2023. Dit boek voltooide hij in 2023 en blijkt dus zijn laatste werk te zijn. Dat lees je , dat voel je want het boek ademt vergankelijkheid, overpeinzing, terugblik en weemoed, maar ook hoop.

Meneer Baumgartner is een gepensioneerde hoogleraar wijsbegeerte. Hij is al tien jaar weduwnaar en hij mist zijn grote liefde Anna nog dagelijks. Zij was vertaalster en liefhebberde wat in het schrijven van gedichten. Ze hing deze hobby niet aan de grote klok maar haar man is trots op haar poëzie en geeft een bloemlezing van haar werk uit. Als hij snuffelt in haar oude werkkamer vindt hij dagboekfragmenten die hem terugwerpen in de tijd.
Daarnaast krijgt hij steeds intensiever contact met een vriendin van wijlen zijn vrouw. De relatie ontwikkelt zich zodanig dat Baumgartner fantaseert over een huwelijk met haar.
Hij herinnert zich ook een congres in Oekraïne en dat hij op een vrije middag de stad bezoekt waar wortels van zijn familie liggen. De achternaam Auster komt er veel voor.
Baumgartner is ook nog met een boek bezig. Hij heeft er al meerdere op zijn naam staan en het geeft hem voldoening dat hij ook dit boek tot een goed einde brengt
Nog grotere voldoening schenkt hem het bericht dat een jonge wetenschapper geïnteresseerd is in de dichtkunst van Anna. Zij hoopt dat zijn vrouw nog meer heeft geschreven en dat zij hem mag bezoeken om het geschrevene te bestuderen. Baumgartner is opgetogen en heet haar zeer welkom.

De hoofdpersoon leeft in een klein wereldje. Hij is thuis, denkt veel na, klust en rommelt wat, het gewone leven van een ouder wordende man. Misschien moet je zelf al op leeftijd zijn om te kunnen genieten van dit boek. Auster vertelt traag, het verhaal kabbelt, bijna genoeglijk, voort.
Al lezende kreeg ik de indruk dat Auster veel autobiografische elementen in het verhaal had verweven. Toen hij op de familienaam Auster stuitte in Oekraïne wist ik het zeker.
Dit boek is een mooie, harmonieuze afsluiting van een geslaagde loopbaan van één van Amerika's grote schrijvers. Kort na het verschijnen ervan overleed hij.