Niet echt iets voor mij

Ik hoopte op een persoonlijk verhaal van de schrijfster met haar/zijn genderfluïde partner. Leek me interessant en leerzaam. Maar het boek gaat nauwelijks over hun relatie. Het gaat vooral over de veelheid aan politieke en maatschappelijke implicaties die kleven aan het anders zijn, aan het niet heteroseksueel zijn. Ik vind die discussies altijd erg vermoeiend en vaak vergezocht. Naar mijn mening worden op teveel slakken zout gelegd en worden er wel erg veel spijkers op laag water gevonden. Dat gebeurt ook in het boek van Maggie Nelson. De schrijfster haalt er van alles bij en voor mij is lang niet alles begrijpelijk. Hier en daar is het best een ingewikkeld boek. Hoewel ik hoogopgeleid ben, heb ik een hekel aan intellectueel gedoe. Het wordt al gauw een gefilosofeer tot in het oneindige.
Waarom las ik het dan? Wel, ik pas zelf ook niet in een genderhokje, dus het onderwerp trekt altijd wel mijn aandacht.
Laten we nou eerst gewoon iedereen accepteren zoals hij/zij is. Ik hoef niet alles te begrijpen en dat hoeven anderen ook niet. Leven en laten leven. Bemoei je niet met zoiets privé's als iemands seksualiteit of identiteit. De bespiegelingen van Maggie kunnen veel mensen afschrikken en dat zou jammer zijn.
Dus, aan mij was het boek niet besteed maar ik kan me goed voorstellen dat anderen antwoorden op hun vragen vinden in dit boek, dat het helpt bij bewustwording.