Inderdaad, de grote zomer.

Dit boek verscheen in 2021 en werd in Duitsland een groot succes. De schrijver ontving er de Duitse Boekhandelsprijs voor. Dat maakte me nieuwsgierig.
Ewald Arenz is docent op een gymnasium in Neurenberg, niet zo gek ver van München, waar dit boek zich afspeelt
Arenz kent zijn pappenheimers, zijn leerlingen, de sfeer op school. Hij typeert eea raak.

De hoofdpersoon is Friedrich, een knaap van 16 jaar uit een groot, rommelig gezin. We schrijven 1979.
Zijn vriend Johann is een beetje een rebelse mafkees, zijn bijna even oude zus Alma is een stoere meid. En dan is daar nog Beate, de grote liefde van Friedrich. Met z'n vieren beleven ze dingen die zestienjarigen beleven. Gewoon, het leven met zon en schaduw, maar wel in de zomer en in München, een heerlijke stad, vooral in de zomer.

Friedrich kan niet met zijn gezin mee op vakantie want hij moet de hele zomer blokken om te proberen alsnog over te gaan naar de volgende klas. Daartoe logeert hij bij zijn grootouders.

Nou, dit is het wel zo'n beetje, in een notedop. Leuk? Interessant? Zo klinkt het niet, toch?
Jawel, het is leuk omdat Arenz een uitstekende sfeertekenaar is en de hoofdpersoon goed neerzet. Echt een leuke vent die gek is op z'n kleine broertje, trouw is aan zijn vrienden, een sympatieke schijtluis is en door en door sociaal.
Arenz zet mij, bijna 75-jarige, meteen terug in mijn scholierentijd, vol overtuiging.
We proeven de naoorlogse sfeer die in Duitsland nog veel langer voortduurde dan in Nederland en we maken kennis met de liefde van de schrijver voor natuur en landschap.
Het is een leuk boek, het leest lekker weg en ook op winterse dagen is het heerlijk om bij weg te dromen.

Toch worden het geen vijf sterren. Daarvoor blijft teveel onaangeroerd, onuitgewerkt. Dat heeft Arenz aan zichzelf te wijten want hij propt teveel thema's in één boek.
Al lezende bekroop mij het gevoel, is dit nu een jeugdboek of toch voor volwassenen? Tieners van nu zullen het wellicht te braaf vinden, veel volwassenen te oppervlakkig.
Desalniettemin beschrijft Arenz de meest indrukwekkende zomer in het leven van Friedrich. Lees zelf maar.