Matglas

Nieuwsgierig begon ik aan dit boek van ruim 450 bladzijden. Ik word altijd blij van noten van de vertaler, een bijgevoegd commentaar van de schrijver zelf en van geraadpleegde literatuur. Bovendien waren er voetnoten ter verklaring voor de lezer. Ik weet niet of die van de schrijver of van de vertaler zijn. Een gedegen werk dus en de lezer wordt bij de hand genomen om haar zo goed mogelijk te informeren.

Ik verloor echter al snel de concentratie en de belangstelling. Ik kreeg geen vat op het boek en het boek pakte mij niet bij de lurven. Ik kreeg hoe langer hoe meer het gevoel alsof ik door matglas naar uiteenlopende taferelen keek. Dat wordt op den duur erg irritant en vermoeiend.
Matglas? Ja, het verhaal bleef afstandelijk en bijna vermakelijk anekdotisch, terwijl de beschreven geschiedenis bol staat van de gruwelijkheden. Ik vind Snajder geen goed verteller.
Daar komt nog bij dat de Balkan niet in staat is mijn belangstelling te wekken en dat geldt ook voor oorlogen.
Kortom, dit boek past niet bij mij.