Introspectie of zelfschouwing

Met de titel bedoel ik dat het boek één lange zelfschouwing is, zelfreflectie aan de lopende band. Heel knap, heel moedig, heel moeilijk en eerlijk. Ik ben daar dol op, vooral omdat het één van de waardevolste eigenschappen is die we kunnen hebben.
Deze schrijfstijl ligt niet iedereen zoals blijkt uit een aantal recensies.
Het boek kan daardoor misschien als saai worden ervaren of afstandelijk. ik vind het juist spannend en heel intiem omdat de schrijfster zich in hoge mate bloot geeft.

Duet is het verhaal van A., de partner van Ilse, en Ilse zelf. Over hun verliefdheid en hoe zij uit elkaar drijven.
Een onderwerp dat in veel boeken wordt verteld. A. is een adhd-achtige man die gevoelig is voor complottheorieën. Ilse is een hoogbegaafde en hoogsensitieve vrouw die door haar aard geen aansluiting vindt en dat eigenlijk ook niet wil. Zij raakt zwanger en krijgt een kind. Deze ingrediënten maken van dit liefdesverhaal iets bijzonders.

De schrijfster vertelt tevens veel over haar zwangerschap en haar prille moederschap. De manier waarop ze dat doet vind ik heel beeldend en invoelbaar, zelfs voor mij als man.

Een citaat van blz 46:
Toen ik A ontmoette, gaf ik me over. Ik wilde leven zoals hij, verlost van het eeuwigdurende, dreinende denken. Kijk dan hoe hij geniet, dacht ik. Hoe hij het leven vastgrijpt in plaats van ernaar te kijken als door een glazen stolp. Daar kun jij nog wat van leren. Als je maar lang genoeg bij hem bent, dacht ik, wordt dit vrijheidsgevoel vanzelf van jou. Dan kan je ècht leven.

Duet is het eerste boek van Ilse Josepha Lazaroms, een veelzijdige vrouw, getalenteerd en feminist. Ook daar schrijft zij over in dit boek, over haar worsteling met haar plaats als vrouw en haar zelfbeeld als vrouw.

Een fraai debuut, rijk, leerzaam en onthullend.

Gaslighting.
Ik kende deze term niet. A gebruikt dit als wapen in zijn strijd met Ilse.
Wikipedia meldt: gaslighting is een vorm van psychologische manipulatie waarbij de pleger, al dan niet bewust, erop uit is om het slachtoffer mentaal te ontredderen. Dit probeert de pleger te bewerkstelligen door bij het slachtoffer twijfel te zaaien aan het eigen gezonde verstand.
De term is ontleend aan het toneelstuk en de film Gaslight. Daarin komt een scene voor waarin de echtgenoot zo nu en dan het gaslicht lager draait. De vrouw merkt op dat de lamp minder licht geeft maar de man ontkent in alle toonaarden en suggereert herhaaldelijk dat zij de laatste tijd wat bijziend overkomt. De vrouw gaat twijfelen totdat ze uiteindelijk gelooft dat niet het licht zwakker wordt maar haar ogen of haar gezonde verstand.