Een ander aspect van discriminatie

Damian Barr besteedt in dit boek aandacht aan de verregaande discriminatie van de Boeren door de Engelsen in Zuid-Afrika. Zijn boek speelt zich grofweg af gedurende de hele vorige eeuw. De Boeren hebben de oorlog verloren en worden verdreven van hun boerderijen en landerijen door de Engelsen die hen opsluiten in concentratiekampen. Deze kampen zouden Hitler hebben geïnspireerd tot de kampen in nazi-Duitland.

Barr beschrijft voorts de reactie op deze grove mensenschendingen: het ontstaan van de Afrikaner Weerstandsbeweging en de slachtoffers die deze extremistische beweging op zijn beurt maakte, ook in eigen gelederen.
De geschiedenis wordt belicht vanuit de Boeren en vanuit de gefrustreerde nazaten van hen.
Zijdelings komt het superioriteitsdenken van de blanken in het algemeen aan de orde, hoe zij neerkijken op de zwarte bevolking. Christenen die zeer onchristelijk zijn. Barr beschrijft het allemaal.

Dit is natuurlijk geen gezellig boek. Ik vond het leerzaam maar ik zat niet met rooie oortjes te lezen. De aanhoudende ellende en troosteloosheid stonden me vaak tegen. Tegelijkertijd vind ik dat ook raar: het was immers ook alleen maar kommer en kwel, dus wat verwachtte ik nou eigenlijk? Misschien wilde ik hoop putten uit iets maar ik vond het nergens.
Is dit niet ook precies hoe de situatie in Zuid-Afrika is? De lichtpuntjes lijken voortdurend verbleekt te worden door corruptie, discriminatie, racisme, vijandsdenken, armoede en een gebrek aan oprechte betrokkenheid.