Lezersrecensie
Liefde en oorlog
In de serie klassiekers lezen, deze keer Hiroshima mon amour, waarvan ik niet eens wist dat het ook een film is en ook die is een klassieker.
Tot mijn stomme verbazing kwam dit boek niet voor in de omvangrijke Hebban-bestanden. Ik heb de gegevens dus zelf aangeleverd. Helaas geen foto. Dat heb ik eerder geprobeerd maar dat mislukt steeds.
Hiroshima mon amour. Een titel die zeker de ouderen onder ons kennen.
Het verhaal speelt zich deels af in Japan, deels in Frankrijk, Nevers. De schrijfster schakelt heen en weer tussen 1944 en 1958.
De hoofdrolspeelster is een filmster die in Hiroshima is voor filmopnames. Zij ontmoet een Japanse man en beiden worden verliefd op elkaar. Beiden zijn getrouwd maar vinden elkaar onweerstaanbaar. De ontmoeting vindt plaats 24 uur voor haar vertrek naar huis. Je begrijpt, dit maakt de situatie zeer intens.
Er is niet alleen sprake van lichamelijke lust maar ook van geestelijke aantrekkingskracht. Mede daardoor welt in de vrouw de behoefte op om te vertellen over een trauma en groot verdriet uit 1944. Het is nu voor het eerst dat ze hierover vertelt aan iemand. Ook dit gegeven vergroot de intensiteit van de laatste 24 uur voor haar vertrek enorm.
Marguerite Duras leefde van 1914 tot 1996. Ze was feministe en stond bekend als het enfant terrible van de Franse literatuur, aldus Wikipedia. Zij schreef talloze boeken en filmscenario's, waaronder dit scenario dus.
Dit werk is verfilmd door Alain Resnais. Het was pas zijn derde film maar zij sloeg in als een bom (tja, woordspeling...) Ik zou die film dolgraag willen zien.
Het is inmiddels 12 mei en de film heb ik gezien, dankzij mijn technische schoonzoon. Interessant maar geen hoogstandje meer omdat deze film uit 1959 nu erg gedateerd overkomt.
Wat moet men zich voorstellen bij het lezen van een filmscenario? Het leest in elk geval heel anders dan een roman. Ik moest er wel even inkomen maar Duras schrijft zo visueel dat de film al snel opdoemt voor je geestesoog. Ik was dus al snel verkocht. Zelfs in zo'n op verfilming gericht verhaal lees je onmiddellijk het virtuoze taalgebruik van Duras. Ik heb er zeer van genoten.
Duras en Resnais hebben gedurende de verfilming voortdurend intensief samengewerkt en ook daarvan lees je stukjes vervlochten in de tekst.