Respect voor een kind? Waarom zou je....

Kes is de naam die Billy geeft aan de valk die hij vangt en africht. Billy is een 15 jarige die klein van stuk is en een dromerige jongen blijkt. Tot zover niks bijzonders.
Het verhaal wordt pas bijzonder als de schrijver, Barry Hines, al vertellende laat zien dat het niet meevalt om scholier te zijn. Er wordt gepest en er worden lijfstraffen toegebracht. Leraren straffen niet alleen maar vernederen de leerlingen ook. Respect voor de leerlingen is ver te zoeken. Toen, in de jaren zestig van de vorige eeuw en nu, zestig jaar later.
Billy groeit op in een gezin waar iedereen genoeg heeft aan zijn/haar eigen problemen. Er wordt niet naar elkaar omgekeken.
Hines beschrijft en registreert, oordeelt niet, concludeert niet. Dat laat hij aan de lezer over. hij houdt de lezer, de samenleving, op subtiele wijze een spiegel voor. Dat maakt het boek bijzonder.
Billy groeit op in een mijnbouwstreek in het noorden/midden van Engeland. Er wordt hard gewerkt maar er heerst armoede. Dit is nog steeds het lot van arbeiders, toen en nu. Niks nieuws onder de zon. Waarom zou je dit boek lezen?
Wel, omdat Hines met liefde over Billy schijft, omdat Hines met liefde de natuur schildert en omdat Hines uitweidt over de belangstelling die één leraar heeft voor de passie van Billy. En vanwege die spiegel in Hines' hand.

Kes is geen dik boek maar het zou dunner mogen zijn . Er staan veel overbodige beschrijvingen in, bijvoorbeeld van een voetbalwedstrijd. Ellenlang, pagina's lang. Ik heb die overgeslagen.
Misschien wilde Hines aangeven hoe de verhoudingen liggen: voetbal is belangrijk, maar niet voor Billy. Als je anders bent dan de rest dan moet je veel slikken.
Het boek eindigt met een verdrietige, eigenlijk hartverscheurende gebeurtenis die laat zien hoe dromen, liefde en toewijding gesmoord kunnen worden door een liefdeloze, respectloze omgeving.

In Engeland is het boek meteen een klassieker geworden. Ik snap dat.
Het hadden vijf sterren kunnen zijn maar het boek had aan kracht gewonnen als het bondiger was geschreven.