De terreur van wat zogenaamd hoort of niet hoort.

Een simpel boekje, een kaal verhaal. Geen franje, geen diepzinnigheden, geen hoogdravend gedoe of ingewikkelde zinnen. Dus geen literatuur, ha ha.
Kent Haruf heeft zich er met een Jantje van Leiden afgemaakt, zou je denken. Even snel nog een laatste boek in elkaar flansen.
Ik kende Haruf niet, nooit van gehoord maar misschien is dit wel zijn beste boek. Het beste voor het laatst bewaard.

Haruf houdt een subtiel en elegant pleidooi voor Zelf uitmaken wat voor jou belangrijk en waardevol is.
Een pleidooi voor luisteren naar je innerlijke stem, je gevoel. De kans bestaat dat dat weerstand oproept in je omgeving. Het risico dat je eigengereidheid wordt veroordeeld.

De bejaarde Addie en Louis hebben de moed om tegen alle conventies in te doen wat ze graag willen. Ze nemen hun verlangens ernstig. Ze gaan zelfs helemaal naakt zwemmen in een rivier. Niet om te shockeren, niet om te provoceren, nee, want ze zien erop toe dat niemand hen ziet. Ze doen dit voor hun eigen plezier en ze bereiken een staat van gelukzaligheid die ze niet voor mogelijk hadden gehouden, en dat op hun oude dag! Wie had dat gedacht!
Door omstandigheden past Addie een poos op haar kleinzoon van zes. Addie en Louis ontpoppen zich tot liefdevolle grootouders die de kleine Jamie weer gelukkig maken. Zelfs de hond uit het asiel wordt blij in het samengestelde gezinnetje.
Zoetsappig? Nee, en dat komt door de schrijfstijl van Haruf. De schrijver registreert, observeert en legt vast. Het is aan de lezer om er betekenis en belang aan te hechten. Eigenlijk een vrijblijvend boekje. Zie maar....

Addie en Louis weerstaan de roddels in het stadje, het kleinburgerlijke geklets. Ze trekken zich er gewoon niks van aan en naarmate ze ontdekken dat hun nieuwe leven goed bevalt, gaan ze steeds een stapje verder. Ze durven steeds meer want het is heerlijk!

Maar als ook Addie's zoon hun levenswijze afkeurt, dan bindt ze in. De loyaliteit aan familie wint, ogenschijnlijk, want uiteindelijk vindt Addie een manier om haar onconventionele verlangens toch te stillen.

Dit kleinood is een ode aan ieders persoonlijke vrijheid. Het doet me denken aan al die mensen die zich in een verkeerd lichaam voelen en steeds meer durven uitkomen voor hun verlangens, dwars tegen alle vooroordelen in.
Lees dit boekje en laat je inspireren!
En als je het uit hebt, denk dan nog even na over de titel.