Weldadig maar toch wrang

Weldadig, vanwege de sfeer, de natuurbeschrijvingen en het vreedzame alledaagse.
Wrang, omdat er veel dramatische gebeurtenissen plaatsvinden.
Het verhaal gaat over een ouder wordende man die zich terugtrekt in de streek waar hij delen van zijn jeugd doorbracht. De omgeving stimuleert het ophalen van herinneringen aan zijn vader die op zijn vijftiende verdween uit zijn leven. Desondanks koestert Trond warme gevoelens voor hem.
Het verhaal pendelt heen en weer tussen 1999 en 1948. Soms even verwarrend maar al snel wordt duidelijk in welk jaar de schrijver ons plaatst.
Ik ben dol op natuurbeschrijvingen en vertellingen over het alledaagse leven en daar staat het boek bol van. Petterson schrijft beeldend en daar heeft hij maar weinig woorden voor nodig. De tegenstelling met het boek De levende Berg van Nan Shepherd kan niet groter zijn.
De loop der jaargetijden, de rivieren, het weer, ik waan me rechtstreeks terug in die contreien waar ik vaak geweest ben.
Behalve het gezinsdrama vonden er ook heftige gebeurtenissen plaats bij de buren. Beide drama's worden zonder enige opsmuk geleidelijk aan uit de doeken gedaan.
Ondanks de dramatiek voelt dit boek voor mij een beetje als vakantie.

In 2019 is het boek verfilmd. Ik heb hem gezien. Vaak vallen films tegen nadat je het boek hebt gelezen maar deze keer vond ik de interpretatie en verbeelding heel mooi. Wat mij betreft een aanrader.