The curse of immortality

“And in their rush to create wonders, they have ignored the wonders all around them, ignored the mysteries, the beauty.”

Dit boek voelt en leest als een old school fantasy. Fantasy zoals het ooit begonnen is. Het voelt als een basis waaruit weer nieuwe fantasy is ontstaan. Dat is ook de reden dat ik denk dat ik dit boek als ik jonger was geweest leuker had gevonden. Ook al hou ik heel erg van de mythes, die in dit boek voorkomen. Dit zijn vaak mythes, die je niet vaak tegenkomt in boeken en als je ze wel kent, dan leer je een andere kant kennen van die mythe.

Dit boek is een combinatie tussen fantasy en geschiedenis. Ik merk dat ik heel erg geïnteresseerd ben in geschiedenis, en dan vooral mythes, sprookjes en folklore. Ik had deze interesse niet toen ik nog op de middelbare school zat en geschiedenis kreeg als vak, maar als het via verhalen wordt vertelt, dan wil ik ze echt zo graag lezen en er meer over te weten komen. Ik vind het eigenlijk jammer dat ik niet veel weet van de bekende personages, zoals Saint Germain, en hun geschiedenis. Ik denk dat het boek dan interessanter zou zijn geweest. Omdat je het dan leest vanuit een heel nieuw perspectief.

Ik had het ook leuk gevonden als ze dieper op de mythes en de geschiedenis in waren gegaan. Ik had er graag meer over willen weten. Er worden hier zoveel mythes in genoemd, waardoor het moeilijk is om er dieper op in te gaan. Misschien zou het beter zijn als er wat minder werden genoemd, zodat er wat meer ruimte is voor de geschiedenis. Ook al draait het verhaal natuurlijk niet om hen, maar om de tweeling Sophie en Josh.

De band tussen Sophie en Josh is interessant om over te lezen. Tweelingen zijn sowieso interessant om over te lezen. Ze hebben een diepere band en begrijpen elkaar beter. Ook merk je direct hoeveel ze om elkaar geven, maar ook dat dit avontuur voor de nodige spanning zorgt.

Ik ben altijd weer verbaasd door de magische stelsel, die schrijvers weten te verzinnen. Altijd zijn er weer nieuwe te vinden en te ontdekken. Allemaal even uniek. In deze boekenserie komt magie van de aura en heeft het een kenmerkende geur. Wat ik echt interessant vind. Ik vraag me dan ook af wat mijn kenmerkende geur zou zijn geweest. De magie schijnt alleen nogal wat energie te vergen, wat op een gegeven moment toch best wel overdreven begint te voelen en zorgt voor irritatie. Toch vind ik het op een bepaalde manier ook wel weer logisch. Een aura is wel een deel van jezelf, de magie komt uit jezelf, maar het had wel wat minder gekund. Ook vind ik dat Sophie nogal makkelijk leert omgaan met haar krachten.

Ik hou heel erg van boeken die gaan over de personages en hun ontwikkelen. Ik heb bij dit boek het gevoel dat het meer om de gebeurtenissen en de wereld draait dan om de personages. Iets wat ik best wel jammer vind. Ik heb ook niet echt het gevoel dat ik de personages echt goed leert kennen. Ik denk dat je Perenelle en Nicholas het best leert kennen, maar ook niet heel diep. De tweeling mist voor mij persoonlijkheid en diepgang. Voor de personages lijkt het ook maar om 1 ding, 1 actie, 1 gevoel te gaan, en meer is er niet mogelijk voor ze. Dit boek wisselt ook nogal van perspectief en je krijgt met elk boek weer met zoveel nieuwe personages te maken, wat niet helpt bij het beter leren kennen van de personages die er echt toe doen.

Scathach vind ik wel echt een heel gaaf personage, niet dat je haar zo goed leert kennen, maar ze is gewoon erg interessant. Ik zou graag een boek willen lezen over haar in plaats van de de tweeling. Josh begint me ook steeds meer te ergeren met zijn kinderlijke jaloezie, wat het enige is wat hem bezig schijnt te houden. Hij is zo bitter en negatief. Het zou me niks verbazen als hij bij de slechte gaat horen. Misschien maakt dat het boek ook wel veel interessanter.

Ik had wel vaak moeite met me focussen om te lezen. Ik weet niet of dat aan het boek of aan mij ligt. Het koste in ieder geval veel moeite om dit boek uit te lezen. Het voelde veel dikker aan dan het eigenlijk was. Ook al werd het wel steeds spannender naar het einde toe en werd het makkelijker om verder te lezen.

Dit boek kent ook best wel wat geheimzinnigheid, vooral wat betreft de alouden. Ik heb nog steeds geen idee wie dat zijn en dat is het enige wat er voor zorgt dat ik wil blijven lezen. Ik wil daar zo graag meer over te weten komen. Voor iets wat zo belangrijk element in het verhaal is, blijft het heel vaag.

Notities:

• De concurrentiestrijd bij de vijand was vermakelijk om te lezen
• Een boek leest anders wanneer je in de plaats bent geweest waar het zich afspeelt, Parijs. Je herkent plekken en je hebt er een beter beeld bij.
• Geeft goede samenvatting van het vorige boek. (Had ik ook nodig)
• De omslag geeft me het gevoel dat ik uit een spreukenboek lees.
• Ik kijk nu heel anders naar vuur als een element.
• Het leuk als er een personage in het boek voorkomt, die niet kan autorijden.
• Coole wapens, excalibur, clarent