Nondeju!

Dit boek werd op allerlei sociale media al ruimschoots aangekondigd. Ik was dan ook heel erg blij toen ik begin februari een mail ontving van de Crime Compagnie met de magische woorden: “Jij mag als eerste de nieuwe thriller van Mariska Overman lezen in ruil voor recensies! Het is een unieke thriller met een onverwacht einde en het bijzondere is... Mariska heeft zelf de zeiltocht uit het boek gemaakt.”

Vanaf de proloog waarbij de eerste paar woorden tot mij doordrongen, was ik gelijk ondersteboven. Een uitzinnige blijdschap nestelde zich in mijn buik en mijn man keek mij enigszins verward aan bij het uiten van zoveel positieve gevoelens bij een boek met als thema ‘de dood’. Ik kon het niet helpen. Met een glimlach van oor tot oor plaatste ik dan ook gelijk een post met als trefwoord… NONDEJU!

Geniaal gevonden, ervaring spat ervan af en de schrijfstijl is verrassend en vlot. Ik heb al de nodige thrillers gelezen, maar geen enkele is te vergelijken met Noorderlicht.

Alles begint met de simpele woorden ‘Ik heb een idee.’ Vanaf hier word je letterlijk en figuurlijk meegenomen op reis. Wat ging er vooraf aan deze vier woorden? Hoe kwam het idee verder tot uiting in de hoofden van de vier hoofdpersonages. Wat drijft deze mensen, welke bagage neemt iedereen mee en natuurlijk wát is er gebeurd?!

Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken. De daadwerkelijke reis op het zeilschip wordt afgewisseld met gesprekken op het literaire forum en flarden van interviews met alle passagiers in een Noorse televisieserie.

Als lezer beleef je de zeiltocht vanuit de Nederlandse schrijfster Eleonora (Noor). Dergelijke georganiseerde reizen zorgen voor een gemêleerd gezelschap. Alle passagiers worden voorin het boek genoemd, inclusief hun nationaliteit. Het gezamenlijke doel van de passagiers creëert al gauw een gevoel van verbondenheid. Is het mogelijk om in een dergelijke situatie unaniem te besluiten wie er moet sterven? Is deze beslissing überhaupt haalbaar voor Noor, Frode, Magnus en Katja? Het grote contrast tussen de innerlijke wereld en wat er van buiten wordt gezegd en gedaan kan niet groter. Het zet je aan het denken over de oprechtheid van mensen. Wie zet een masker op en wie is echt puur en ongedwongen zichzelf. Wat speelt er allemaal achter de sociale wenselijkheid en hoe ver kunnen mensen gaan voor een ongewoon en extreem gezamenlijk doel. Verder wil ik niet te veel kwijt over de inhoud. Het boek heeft mij omvergeblazen en ik sta nu al te popelen om hem nog een keer te lezen. Ik durf te wedden dat ik dan heel anders kijk naar sommige dialogen en details, waarbij er heel knap meerdere lagen in het verhaal zitten.

Zoals Ilse Karman al zei: ‘oh my god! Dit is een film! Wat een waanzinnig boek.’ Ik sluit mij hier voor de volle driehonderd procent bij aan. Het is niet de vraag óf, maar wanneer de film uit gaat komen.