Een heel ander soort draak

Via het Selfpubcafé op Facebook mocht ik dit boek lezen. Ik had me laten verleiden door de draak op de cover en het woord betovering in de titel en had eerlijk gezegd niet verder gekeken naar de inhoud. Had ik dat wel gedaan, dan was me duidelijk geworden dat dit verhaal misschien geen fantasy was, maar een thriller. Ik moest dus even schakelen tijdens het lezen.

Lena (22) woont samen met haar opa op een idyllisch boerderijtje met boomgaard, moestuin, kippen, een hond en heel veel bloemen. Haar opa was ooit een bekende kunstenaar en pakt nu gelukkig zijn penselen weer op na lange tijd niet geschilderd te hebben sinds het overlijden van zijn vrouw.
Lena werkt in een tuincentrum en is tevreden met haar rustige en teruggetrokken leven. Het past bij haar en haar Asperger.

Al vanaf dat Lena klein was kijkt ze vanaf haar favoriete plekje in de boomgaard uit op het torentje van een landhuis. Haar fantasie brengt haar verhalen over opgesloten prinsessen, prinsen en gevaarlijke draken. Als dan het landhuis weer bewoond raakt, komt Lena in contact met de 'prins' van de toren. Haar onhandigheid in het leggen van contacten zorgt voor een aantal vreemde ontmoetingen en eigenlijk verwacht je dan een vrij standaard liefdesverhaal: knappe, rijke man valt voor eenvoudig en wat onhandig meisje en ze leven nog lang en gelukkig.

Nou, zo gaat het verhaal niet. Ook is het geen verhaal met fantasy-elementen. Vanaf de helft van het boek krijgt het verhaal een heel andere toon en een veel hoger tempo.

Patricia Bouwhuis-Ooyevaar heeft een fijne schrijfstijl. De wereld van Lena, zowel haar innerlijke als haar uiterlijke, wordt goed weergegeven. Je leeft met haar tussen de bomen en bloemen, je wilt knuffelen met haar lievelingskip, je voelt de hitte van de zomer en je droomt mee over de toren. Van mij had het verhaal zo verder mogen kabbelen, maar ik denk dat voor de meeste lezers het fijn is dat er steeds meer spanning werd opgebouwd.