Bloedrode sluier

Célie Tremblay wil als 1ste vrouwelijke chasseur bewijzen dat ze haar mannetje kan staan en zeker niet moet onderdoen voor de andere jagers. Al wordt dit haar niet door iedereen in dank afgenomen en wordt ze bij sommigen aanzien als een mikpunt van spot. Zelfs haar verloofde Jean-Luc, kapitein van de Jagers, blijft haar behandelen als een fragiel poppetje en probeert haar te beschermen door te verbergen wat er zich in de buitenwereld afspeelt.

Beu om steeds buitengesloten te worden, besluit Célie zelf op onderzoek te gaan naar de vreemde moorden die op een aantal magische wezens gepleegd zijn. De lichamen vertonen geen verwondingen, buiten 2 speldenprikjes in hun nek, zelfs alle sporen van bloed zijn verdwenen.
Tijdens haar onderzoek komt ze in het vaarwater van “les Eternels” terecht en leert ze een nieuwe duistere wereld kennen vol met vampiers. Verbergt de moordenaar zich tussen deze koude wezens?

“De bloedrode sluier” is het eerste boek uit een nieuwe romantasyserie van de Amerikaanse schrijfster Shelby Mahurin die eerder de serie “Heks en jager” schreef. Deze keer neemt Célie de hoofdrol voor haar rekening. Er worden nieuwe interessante personages en wezens geïntroduceerd en we worden meegenomen naar een nieuwe kille mysterieuze locatie.
Als je de eerste trilogie nog niet gelezen hebt, maar wel van plan ben, dan raad ik je aan om de boeken in volgorde te lezen.

Het boek speelt zich opnieuw af in een wereld waar magie en paranormale wezens niet weg te denken zijn en waar de strijd tussen licht en duister blijft voortduren. Aangezien boeken en series waar vampieren een grote rol spelen een beetje mijn guilty pleasure zijn, was ik direct verkocht om dit boek te lezen.

Het hoofdpersonage Célie is vrij impulsief, koppig en maakt soms ondoordachte beslissingen, maar ze is ook vrij onbaatzuchtig en zou voor haar vrienden haar leven geve. Je voelt haar worsteling om een plek te vinden waar ze zich thuisvoelt en zichzelf kan zijn. Ze maakt een mooie persoonlijke groei door tot een onafhankelijke vrouw met een eigen stem. Ze bewijst ze dat ze niet de gebroken vrouw is waarvoor haar vrienden haar houden en dat ze best in haar ééntje kan overleven.

Het verhaal zelf komt wat traag op gang maar vanaf het 10de hoofdstuk werd mijn leestempo sneller doordat mijn nieuwsgierigheid gewekt wordt door het boeiende plot. Ik hield van de duistere, mysterieuze sfeer in het boek. Het verhaal bevat naast fantasy , een vleugje romantiek en een moordmysterie, een ideale mix voor mij.

Het boek eindigt met een serieuze cliffhanger maar helaas moeten we tot oktober wachten tot het 2de boek verschijnt in het Engels. Ik kijk alvast uit naar het vervolg. “De bloedrode sluier” is alvast een veelbelovend begin van een nieuwe serie