Lezersrecensie
Opbeurende én neerslachtig stemmende reis naar het verleden
Het verhaal Bangkok draait niet zozeer om deze Aziatische metropool of de diplomatieke dienst daarginds, maar om herinneringen en vergankelijkheid. F. Springer schreef dit verhaal als elegie: een terugblik waarin de prettige herinneringen aan vroeger worden afgewisseld met de treurigheid om het verlies ervan. Hij noemde het verhaal een hommage aan het beginsel van de eeuwige liefde en verbeeldde een liefde die leeftijdsgrenzen, landsgrenzen en in extremis de grens tussen leven en dood tart.
Springer treft opnieuw een raak evenwicht tussen neerslachtig en opbeurend proza in een hem kenmerkende vorm en stijl. De verteller gebruikt ironie, vermijdt literaire opsmuk en houdt nostalgie en romantiek zeer ingetoomd, waardoor hij de lezer vanaf het begin prikkelt. Hij blijft de lezer tot het einde boeien door de onzekerheid over de betrouwbaarheid van zijn herinneringen.
Liefhebbers van Springers ontroerende verhalenbundel Boeken van herinnering zullen ook Bangkok met veel plezier lezen.