Web van leugens

Na het overlijden van haar vader krijgt Leslie te horen, dat er alleen bij gelijktijdige aanwezigheid met haar verdwenen zus Robin, aanspraak op de erfenis te maken is.
Na een lange zoektocht komt ze achter de valse naam van haar zus en weet ze haar te vinden. De schok die ze daar krijgt brengt een toch vol leugens aan het rollen. Maar wat is nu eigenlijk de beste leugen?

Het verhaal is vanuit drie personages geschreven. Leslie, Robin en Mary zijn de hoofdrolspelers in De beste leugen en komen in korte hoofdstukken aan bod. Wat is er met Robin gebeurt, waarom wil Leslie de hulp van Mary en wat voert Mary eigenlijk in haar schild? Het hele verhaal staat op deze manier vol met list en bedrog en maakt je nieuwsgierig naar hoe alles nu echt in elkaar steekt. Het mag dan geen ijzingwekkend spannend verhaal zijn, maar de geheimzinnigheid van wat nu de waarheid is brengt toch een bepaalde spanning (nieuwsgierigheid) met zich mee. Door de prettige en vlotte schrijfwijze van Tanen Jones komt dit goed tot zijn recht.

Geleidelijk aan kom je als lezer meer over de hoofdpersonages te weten. Hoe ziet het leven er uit en hoe was het gezin van Leslie en Robin vroeger. Dit laatste met korte terugblikken vanuit voornamelijk het personage Robin. Het heden en verleden loopt soepel in elkaar over waardoor het lekker blijft weglezen.

Lange tijd wordt er toegewerkt naar hoe alles in elkaar steekt. Als lezer heb je voldoende gelegenheid om lijntjes aan elkaar te verbinden en deze vervolgens toch weer te vergeten. Hoewel ik een stuk voor het einde mijn vermoedens al wel had ben ik aan het eind nog nog een verrast door de laatste gebeurtenis.

Uiteindelijk komt alles aan op die ene leugen die het allerbeste in het web van leugens is. Wie is er de sluwste en weet de anderen te slim af te zijn? Om dat te ontdekken moet je het boek zelf lezen.

De beste leugen in een prima debuut van Tanen Jones waarbij de spanning niet in de gebeurtenissen zit, maar in de opbouw richting de onthulling van hoe het hele web van leugens in elkaar steekt. Waar ik voornamelijk geniet van de psychologische thrillers van bijvoorbeeld Marc Raabe en Bernard Minier heb ik zeker ook genoten van de schrijfstijl van Tanen Jones.

Het is geen op puntje van je stoel boek, maar zeker de moeite waard om het een kans te geven. Een volgend boek zou ik zeker oppakken.