Wanhoop in Berlijn

Kenmerkend aan de boeken van Michiel Janzen zijn de geloofwaardigheid en het aangrijpende van verhalen. Met een beeldende en (voor het onderwerp) respectvolle schrijfwijze ontstaat er een spannende, meeslepende en aangrijpende sfeer. Hoewel het voor mij in zijn vorige boeken meer aanwezig was, is het ook bij De jacht op de Führer ruimschoots aanwezig.
Ook nu is duidelijk merkbaar dat de kennis en de onderzoeken die de auteur raadpleegt te zien. De combinatie fictie en factie is verwerkt tot een geloofwaardig verhaal.

Het boek zit vol met verschillende personages waarvan je een deel beter leert kennen. Er wordt zo nu en dan verwezen naar het verleden om helderheid te verschaffen in wat men heeft meegemaakt en wat de gevolgen zijn. Dit zit omschreven in onderlinge gesprekken tussen personages waardoor het aan het leesgevoel niets verandert.
Er staan drie partijen centraal in het verhaal. Wisselend vanuit Duitse, Russische en Engelse oogpunten ontwikkeld het verhaal zich naar een cliffhanger die zowel teleurstelling als een glimlach brengen.

De titel van het boek zegt al veel over het onderwerp. Waar Hitler in Berlijn zit heeft hij zijn favoriete man Skorzeny bij zich laten roepen. Waarbij het Duitse kamp voornamelijk wonden likt en steeds meer leugens en gevaren boven komen drijven wordt aan Skorzeny gevraagd plannen te maken om een ontsnapping te regelen.
Aan de andere zijde voelen de Russen en de Britten (samen met de Amerikanen) de overwinning dicht bij komen. Ieder met hun eigen doel zenden manschappen richting Berlijn om de heerschappij van Hitler een halt toe te zeggen. Waar het Engelse oogpunt wat beperkt is, is het Russische goed aanwezig. De groep dit pad is gestuurd is een bont gezelschap waarbij lef volop aanwezig is.
De personages zitten goed in elkaar en vullen elkaar prima aan. Dit zorgt voor de verschillende partijen voor een goed uitgewerkt verhaal die steeds mee naar elkaar toe groeien. Op momenten is de onderlinge strijd goed voelbaar en zie je bij bepaalde personages ook innerlijke strijd terugkomen. In Berlijn wordt men dan ook steeds wanhopiger waardoor er steeds minder grip op elkaar is en niemand meer te vertrouwen lijkt.

De jacht op de Führer is wederom een aangrijpend en geloofwaardig boek van Michiel Janzen.

Het slot is niet spectaculair en daardoor misschien wat teleurstellend. Door het lezen van het nawoord is de verklaring snel gevonden en wordt het wachten op het vervolg.