Klassieker

Rebecca West (1892-1983), oftewel Cicely Isabel Fairfield, volgde het voorbeeld van haar vader om te werken als journaliste. Hij had weinig ambities hierin maar zijzelf werkte voor verscheidende tijdschriften en kranten. In haar leven publiceerde ze zeven romans waarmee ze een grote literaire erfenis achterlaat. De familie Aubrey is het eerste deel van deze driedelige familiesaga.

Londen, begin 20e eeuw. De familie Aubrey is een muzikale en kunstzinnige familie. Vader Piers is journalist. Moeder Clare is een voormalig concertpianiste die haar carrière aan de kant heeft geschoven om een gezin te stichten en voor hen te zorgen. Samen hebben ze vier kinderen; de muzikale tweeling Mary en Rose, de eigenzinnige Cordelia en broertje Richard Quinn. Wanneer vader Piers geldproblemen veroorzaakt krijgt het gezin het moeilijk. Ze proberen hun armoede te verbergen, wat niet evident is in de society. Moeder Clare probeert haar gezin de financiële teloorgang te besparen terwijl de kinderen elk hun eigen weg proberen te zoeken.

Wanneer je dit boek leest voel je aan dat dit een klassieker is. Het is geen geromantiseerd beeld van de 20e eeuw van een auteur die zich goed ingelezen heeft. In dit boek gaat het over een auteur die deze periode zelf heeft meegemaakt. Ze weet de sfeer en tijdsgeest prachtig weer te geven in haar boek waardoor je een erg authentiek gevoel krijgt.

Het is aangenaam om een beeld te krijgen van de hele familie. Ieder met zijn karakter, talenten en persoonlijkheid. Het verhaal wordt vertelt vanuit Rose haar perspectief. De ene helft van een tweeling en ook zij bezit veel muzikaal talent. Vanuit haar blik zien we de rest van het gezin. Ze is nog erg jong dus de naïviteit en kinderlijke denkwijze zijn merkbaar. Dit zorgt voor weer een andere kijk op deze periode. Hoe ervaart een kind bepaalde dingen? Welke rol speelt geld en familieleden?

Ondanks dat het boek erg dik is, is hij toch makkelijk leesbaar. De schrijfstijl is makkelijk en ook een vleugje humor hier en daar zorgen voor verlichting.