Lezersrecensie
Slow burn met een zachte knipoog
Alexandra Moody is de Australische schrijfster achter de succesvolle YA-romanceserie The Darling Devils, waarvan Grumpy Darling het tweede deel is. Ze woont in Adelaide met haar gezin. Haar verhalen zijn warm, grappig en vol gevoel.
Grumpy Darling volgt Paige en Grayson Darling, die eigenlijk al jaren vrienden zijn. Paige heeft bijna alles op haar bucketlist kunnen afvinken, maar één ding ontbreekt nog: haar allereerste kus. Tot haar frustratie is dát vooral Grayson’s schuld, want als de beruchte en beschermende krachtpatser van het hockeyteam jaagt hij elke potentiële romanticus weg met één dreigende blik. Paige eist dat Grayson stopt met het constant verdedigen van haar ‘eer’ – en in plaats daarvan haar datingcoach wordt. Het plan lijkt helder: zij krijgt haar kus, hij helpt haar door de awkward momenten heen. Maar Grayson heeft al jaren een ander plan – want hij is al even lang stiekem hopeloos verliefd op haar.
Wat onmiddellijk opvalt aan Moody’s schrijfstijl is hoe zacht en speels ze de emoties van haar personages neerzet. De dialogen voelen alsof je luistert naar twee vrienden die al jaren met elkaar optrekken – eerst plagerig, dan geladen met gevoel dat eindelijk de oppervlakte zoekt. De personages zijn geen clichés: Paige is charmant onhandig en ambitieus, terwijl Grayson de klassieke “grumpy but golden heart” jongen is die zich pas laat kennen zodra het echt telt.
De evolutie van vriendschap naar liefde is op zo een natuurlijke manier verlopen. Je voelt de spanning tussen Paige en Grayson groeien alsof je naast hen op de bank zit, popcorn in de hand. Aan de andere kant waren sommige passages net iets te voorspelbaar voor mijn smaak, en voelde het soms alsof het tempo wat in de herhaling bleef hangen voordat het eindelijk die romantische vonk echt liet overslaan. Maar eerlijk? Voor een slow-burn romance hoort dat bij de charmante rompslomp van het proces.
Een zoete YA-romcom met een zachte knipoog, perfect voor wie houdt van slow burn, warme vriendschap-naar-liefde-vibes en personages waar je echt om gaat geven.
Grumpy Darling volgt Paige en Grayson Darling, die eigenlijk al jaren vrienden zijn. Paige heeft bijna alles op haar bucketlist kunnen afvinken, maar één ding ontbreekt nog: haar allereerste kus. Tot haar frustratie is dát vooral Grayson’s schuld, want als de beruchte en beschermende krachtpatser van het hockeyteam jaagt hij elke potentiële romanticus weg met één dreigende blik. Paige eist dat Grayson stopt met het constant verdedigen van haar ‘eer’ – en in plaats daarvan haar datingcoach wordt. Het plan lijkt helder: zij krijgt haar kus, hij helpt haar door de awkward momenten heen. Maar Grayson heeft al jaren een ander plan – want hij is al even lang stiekem hopeloos verliefd op haar.
Wat onmiddellijk opvalt aan Moody’s schrijfstijl is hoe zacht en speels ze de emoties van haar personages neerzet. De dialogen voelen alsof je luistert naar twee vrienden die al jaren met elkaar optrekken – eerst plagerig, dan geladen met gevoel dat eindelijk de oppervlakte zoekt. De personages zijn geen clichés: Paige is charmant onhandig en ambitieus, terwijl Grayson de klassieke “grumpy but golden heart” jongen is die zich pas laat kennen zodra het echt telt.
De evolutie van vriendschap naar liefde is op zo een natuurlijke manier verlopen. Je voelt de spanning tussen Paige en Grayson groeien alsof je naast hen op de bank zit, popcorn in de hand. Aan de andere kant waren sommige passages net iets te voorspelbaar voor mijn smaak, en voelde het soms alsof het tempo wat in de herhaling bleef hangen voordat het eindelijk die romantische vonk echt liet overslaan. Maar eerlijk? Voor een slow-burn romance hoort dat bij de charmante rompslomp van het proces.
Een zoete YA-romcom met een zachte knipoog, perfect voor wie houdt van slow burn, warme vriendschap-naar-liefde-vibes en personages waar je echt om gaat geven.
1
Reageer op deze recensie
